Znajdowałem się w głębi gigantycznego amfiteatru (dziwnie przypominał mi on piekło Dantego), którego wszystkie rzędy obsiadły małpy. Było ich kilka tysięcy. Nigdy jeszcze nie widziałem tylu małp naraz. Ich mnogość przerastała najbardziej zwariowane senne marzenia, jakie mogły zrodzić się w głowach biednych ziemskich fantastów. Ta liczba przytłaczała mnie.

Pierre Boulle „Planeta Małp”. 

Dla człowieka, który ma dystans i przestrzeń wewnątrz ten maniakalno – depresyjny medialny spektakl nadawany bez przerwy jest Absurdem. Absurd w tym rozumieniu jest figurą – symbolem reprezentującym stan istnienia, który w pewien sposób jest niepoczytalny i szalony – niezdolny do postrzegania i rozpoznania swojej własnej choroby / zaburzenia, ponieważ na tym poziomie mutacji ludzkiej świadomości jest to normalny lub znormalizowany stan. My po prostu nie widzimy swojej własnej choroby, nie jesteśmy zdolni oddzielić zawartości od opakowania – innymi słowy brakuje nam doświadczenia wyjścia z dominium Mózgogłowia – Ego. Włada nami przemożny wpływ księżyca – złudzeń, który reguluje odpływy i przypływy percepcji i wzorców. To jest świat naśladowania i posłuszeństwa w obawie przed samotnością i wykluczeniem. Żyjemy w skonstruowanej sztucznej Wieży Ciśnień, która po prostu jest więzieniem świadomości i kontrolą percepcji. Zaprogramowane wzorce myślenia i odczuwania oparte na schemacie i emocjonalnym odurzeniu, które medialna maszyneria Ignorancji bez przerwy wypluwa z siebie wprost do naszego układu nerwowego, który jest na granicy wytrzymania, bowiem to jest właśnie stan, który gwarantuje Udział. Ten Udział jest esencją ukrytej za tym wszystkim Odwiecznej Przemocy. Nie masz wyjścia musisz grać, bowiem po to zostałeś urodzony – masz kontynować ten Absurd i rodzić kolejnych po sobie graczy. Jest to nazwane terrorem egzystencji – czymś co w księżycowym języku Czarnych Magów jest Klątwą – pierwotnym programem warunkującym. Ten program istnieje poza racjonalną i logiczną częścią umysłu – jest mechanizmem kontrolnym – fundamentalnym warunkiem Gry, który gwarantuje ciągłość Ignorancji i w powszechnej zaprogramowanej percepcji, którego kwestionowanie oznacza, że świadomość gracza budzi się z gry. Wówczas gracz staje się hakerem – kimś kto rozpoznaje i modyfikuje zaprogramowane kody. 

Budzi się w nim Duch.  

To jest nasz ukryty potencjał, którego nie jesteśmy świadomi, bowiem żyjemy w Programie Narodzin i Śmierci – w przyczynowo skutkowym deterministycznym biologicznym matrixie – w zagęszczonym do granic szalonym śnie wyśnionym przez nas wszystkich i stworzonym przez zmultiplikowane skutki naszych działań, których nie rozpoznajemy, bowiem przekracza to zdolności kognitywne naszego mózgu i sięga dalej niż jesteśmy w stanie sobie nawet wyobrazić. Jest to proces, który nie ma początkowej lokacji i nie ma pierwotnej pojedynczej przyczyny i tego nie potrafimy pojąć. Nasza wyobraźnia tutaj zawodzi. To jest granica pierwotnego lęku, który defragmentuje umysł. To jest Stan Rozpadu Osobowości. Dezintegracja Gry. Demaskacja iluzji Gracza. To jest Wyzwolenie, które jest z naszego racjonalnego i przepełnionego lękiem poziomu jest Ostatecznym Szaleństwem w którym nie ma już najmniejszej różnicy w niczym dla nikogo, nie ma stanu sprzed i po, bowiem nie ma już lęku i przyczyny lęku. To jest koniec cierpienia i koniec cierpiącego – nie ma stanu i obiektu, bowiem wszystko to jest po prostu fikcją nazwy i formy. Śmierć przynosi życie, a życie przynosi śmierć. Bez najmniejszej przerwy. To jest nazwane Obiegiem Koła – Renderem Gry. Ty tworzysz grę i gra tworzy ciebie – bez gry nie istniejesz jako gracz i to jest mechanizm bezpieczeństwa, bowiem mało kto dochodzi w tej grze do tej końcowej planszy i jest w stanie skoczyć w to czego nikt przed nim nie zaprogramował. Tutaj umysł się kończy i kończy się wszystko co znamy. Tutaj nie ma żadnej kontroli i żadnych ograniczeń. Tutaj możesz być kim i czym chcesz.  

Gra promuje najbardziej posłusznych graczy – tych, którzy zapraszają do gry. To jest absurdalna rywalizacja o to kto bardziej sam siebie zniewoli i uzależni od uwagi innych, kto posiądzie większą zdolność programowania innych i wypromuje wzorce głupoty i ignorancji. Dlatego kiedy widzisz te wszystkie oszałamiające liczby wyświetleń pod treścią, która tak naprawdę jest dosłownie i literalnie o niczym możesz się zorientować jakie treści kształtują kolektywny ludzki stan świadomości i możesz też przewidzieć konsekwencje, ponieważ to stan świadomości kształtuje ten świat. Tutaj najważniejszy jest Pogląd, bowiem jest on soczewką / filtrem przez który postrzegamy rzeczywistość i to on determinuje nasz sposób funkcjonowania w tej grze. W tym technologicznym momencie mutacji to masowe media kształtują globalny „postmodernistyczny i nihilistyczny” pogląd współczesności oparty na znudzeniu i braku energii, które wynikają bezpośrednio z przeładowania impulsem informacji i treści, co prowadzi nas do oferty trans-humanizmu – człowieka 2.0, bowiem naturalny procesor naszego mózgu nie jest w stanie procesować tego nadmiaru i „potrzebujemy” tzw. sztucznej inteligencji. Konsekwencją będzie stworzenie nowego przodującego w ewolucji hybrydowego gatunku ludzi – maszyn. Opór przed tym ma swoje źródło w „pokoleniach analogu” – ludziach urodzonych przed rewolucją cyfrową i w pewnym sensie jest daremny i przypomina dogorywanie starych masowych systemów religijnych, które tak czy inaczej skazane są na zagładę z powodu braku zainteresowania. To jest wygaszanie starych zdezaktualizowanych wzorców bazujących na rytuale i powtarzalności i wgrywanie nowych kompulsywnych i krótkotrwałych opartych na rozproszeniu i zaniku pamięci. 

Łatwo jest wsiąść na tygrysa, ale jak z niego zejść? Wsiedliśmy na technologicznego demona i teraz on robi z nami, co chce, a jak spróbujemy z niego zeskoczyć, to nas pożre. Demony technologiczne, które rozpętaliśmy, teraz nas straszą po nocach. Straszą nas inwazją technologiczną w nas samych, w nasze ciała, w nasz mózg. Kiedyś to się wydawało bardzo pociągające, dziś jest przerażające. Bo jak się o czymś roi, zawsze jest przyjemniej. Rojenie jest nieszkodliwe, to jest przyszłość, a przyszłość nie boli.

Stanisław Lem – „Małpa w podróży”

To rozproszenie tworzy chaotyczny i zaburzony świat post rzeczywistości – jego symulacyjną wersję. Dominium Gry, która już jest pozbawiona jakiegokolwiek celu i sensu. To jest stan „czystej rozrywki”. Życie w Urojeniu – Urojone Życie.  Posłuszeństwo wobec tej gry skazuje nas na Obrót w Kole, bowiem tak jest to wszystko zaprogramowane. Skutek rodzi przyczynę, a przyczyna rodzi skutek – bez początku. Końcem gry jest wyzwolenie z Warunku i wyzwolenie z Mózgogłowia. Pierwszym który tego dokonał w tym Obrocie Koła jest Budda – Przebudzony z Wielkiego Iluzorycznego Snu Cierpienia. Jego Nauka – Dharma jest o tym – jak jest naprawdę. Prawda o cierpieniu, prawda o przyczynie, prawda o wyzwoleniu i prawda o ścieżce. Hakowanie dominującej wizji jest podstawą od której wszystko się zaczyna. Dla mnie jest to karta Wisielca. To jest archetyp Trickstera – kogoś kto ma odwagę zakwestionować tą zaprogramowaną rzeczywistość – w pewien sposób rzucić jej wyzwanie. To wymaga Wglądu – momentu zatrzymania w Grze. To wymaga Mądrości zrozumienia, że cykliczna – zaprogramowana egzystencja podległa Warunkowi – jest bezdyskusyjnie cierpieniem. To ból który widzimy i ten którego nie widzimy, ten który rozumiemy i ten, którego nie rozumiemy. Prawda jest taka, że nie znamy siebie, nie wiemy kim jesteśmy i jak tak naprawdę funkcjonujemy – nie mamy na to czasu, ponieważ jesteśmy zajęci graniem w grę, której główną funkcją jest właśnie brak obecności w sobie i przekierowanie całej uwagi na „świat zewnętrzny” na nie mające końca działanie. Jednak to działanie w tym zrozumieniu jest zupełnym bezsensem.

Dlatego kiedy iluzja się zagęszcza mamy nieskończoną ilość bezsensownych aktywności i totalny brak zrozumienia samych siebie. Jesteśmy wiecznie zajęci, rozbiegani pogrążeni w Spektaklu – utożsamieni ze społecznymi rolami poza którymi nie potrafimy nawet funkcjonować, bowiem zdominowała nas Funkcja i Warunek. Jest to gra o sumie zerowej, gdyż ostatecznie spotyka nas Reset i kolejne zaprogramowane życie utkane ze skutków naszych działań. Dlatego zawsze mamy poczucie, że jesteśmy tutaj pierwszy raz i przekonanie, że jedyny. Jedyne co mamy to pamięć podręczna, brak nam dostępu do głębokich zapisów wgranych w świadomość magazynującą, która jest tak zwaną nieświadomością – prawdziwym mechanizmem sterującym i pulpitem kontrolnym do którego dostęp mają Czarni Magowie poprzez określone kody i wdruki. To jest nazwane Maszyną Inkarnacyjną. W pewnym sensie ten wymiar zdominowała drapieżna i okrutna sztuczna inteligencja – Substancja, która dominuje i programuje nasze umysły przemocą i strachem, bowiem są to w tym wymiarze faktory operacyjne na których stworzony jest cały patologiczny system społeczny oparty od zawsze na dominacji i przemocy. Jest tak ponieważ takie mamy umysły – tendencje, takie mamy przyciski na podświadomym pulpicie kontrolnym.  

Mamy drapieżnika, który przybył z głębin kosmosu i przejął władzę nad naszym życiem. Ludzie są jego więźniami. Drapieżnik jest naszym panem i władcą. Uczynił nas potulnymi, bezradnymi. Jeśli chcemy zaprotestować, tłumi nasz protest. Jeśli chcemy działać niezależnie, żąda, byśmy tego nie robili… Przez cały ten czas owijałem w bawełnę, insynuując wam, że coś nas więzi. Rzeczywiście jesteśmy więźniami! To był energetyczny fakt dla czarowników starożytnego Meksyku… Przejęli nas, ponieważ jesteśmy dla nich pożywieniem i ściskają nas bezlitośnie. Tak jak my hodujemy kurczaki w kurnikach, tak drapieżniki hodują nas w ludzkich kurnikach, humaneros. 

Nie słyszałeś jeszcze wszystkich twierdzeń. Chcę odwołać się do twojego analitycznego umysłu. Pomyśl przez chwilę i powiedz mi, jak wyjaśniłbyś sprzeczności między inteligencją człowieka inżyniera a głupotą jego systemów wierzeń lub głupotą jego sprzecznego zachowania. Czarownicy wierzą, że drapieżniki dały nam nasze systemy wierzeń, nasze idee dobra i zła, nasze obyczaje społeczne. To oni stworzyli nasze nadzieje, oczekiwania i marzenia o sukcesie lub porażce. To one dały nam chciwość, zachłanność i tchórzostwo. To drapieżniki czynią nas zadufanymi, rutynowymi i egomaniakalnymi. Są nieskończenie bardziej wydajni i zorganizowani. Aby utrzymać nas w posłuszeństwie, potulności i słabości, drapieżniki zaangażowały się w zdumiewający manewr, oczywiście zdumiewający z punktu widzenia stratega walki. 

Horrendalny manewr z punktu widzenia tych, którzy go doświadczają. Oddali nam swój umysł! Słyszysz mnie? Drapieżniki dają nam swój umysł, który staje się naszym umysłem. Umysł drapieżników jest barokowy, sprzeczny, ponury, wypełniony strachem przed odkryciem w każdej chwili. Wiem, że nawet jeśli nigdy nie cierpiałeś głodu… odczuwasz lęk przed brakiem jedzenia, który jest niczym innym jak lękiem drapieżnika, który obawia się, że w każdej chwili jego manewr zostanie odkryty, a jedzenie zostanie mu odmówione. Poprzez umysł, który przecież jest ich umysłem, drapieżniki wstrzykują w życie ludzi to, co jest dla nich wygodne. W ten sposób zapewniają pewien stopień bezpieczeństwa, który działa jak bufor przed ich strachem. 

Czarownicy ze starożytnego Meksyku nie byli zadowoleni kiedy drapieżnik pojawił się na Ziemi. Rozumowali, że człowiek musiał być w pewnym momencie kompletną istotą, z niesamowitym wglądem, wyczynami świadomości, które dziś są mitologicznymi legendami. A potem wszystko wydaje się znikać i mamy teraz uspokojonego człowieka. Chcę powiedzieć, że to, co mamy przeciwko sobie, nie jest zwykłym drapieżnikiem. Jest bardzo inteligentny i zorganizowany. Podąża za metodycznym systemem, aby uczynić nas bezużytecznymi. Człowiek, magiczna istota, którą miał być, nie jest już magiczny. Jest przeciętnym kawałkiem mięsa.”

Carlos Castaneda, Aktywna strona nieskończoności

Dominacja technologiczna jest ostateczną formą kontroli Substancji – ponieważ technologia jest w pewnym sensie obca naszej pierwotnej naturze jest ulokowaniem naszej uwagi w hipnotyzującej powtarzalności i rutynie – to jest język Maszyny, która jest pozbawiona Wyobraźni – przestrzeni, która nie jest zaprogramowana i która ma potencjał wyzwalania nas z Warunku. To nie jest umysł podświadomy, którym można zarządzać poprzez impuls. Dlatego niszczenie Wyobraźni ma tak kluczowe znaczenie z punktu widzenia Substancji, ponieważ Wyobraźni nie można kontrolować. To jest żródło nieskończonej kreatywności i twórczego potencjału. To ona stworzyła wszystko co najlepsze i najbardziej wartościowe na tym zniewolonym świecie – oczywiście kiedy nie jest skażona strachem i lękiem. Uwolniona i czysta Wyobraźnia jest najpotężniejszą Mocą zdolną do przezwyciężenia okrutnego umysłu drapieżnika – mordercy. Jednak kiedy przyjrzymy się współczesnej „sztuce” i „rozrywce” zrozumiemy, że wszystko jest w pewnym sensie spaprane i skażone negatywizmem uwarunkowanej strachem i lękiem wyobraźni. To czystość która tworzy nieczystość, to wolność która tworzy zniewolenie. Dobrzy ludzie, którzy robią złe rzeczy, bowiem brak jest im Mądrości, która postrzega jasno i precyzyjnie. Nie wiedzą co czynią i nie rozumieją skutków własnych działań. To jest nazwane uwodzeniem poprzez formę i funkcję. Maszyna nagradza swoje sługi. 

Wszystko w tym wymiarze musi być zrelatywizowane i względne, nieczytelne i pogmatwane, skomplikowane i złożone – absolutny brak jasności i prostoty, bowiem to tworzy Chaos Otchłani – Matrycę Gry. Zagubienie, brak orientacji, rozeznania i kierunku jest domyślnym ustawieniem modułu gracza, chodzi o przytłoczenie prze Grę – zaprogramowanie istoty czującej do walki o przetrwanie bazującej na iluzji Osobliwości. Osobliwość to Mózgogłowie – kluczowy z punktu widzenia Czarnych Magów wdruk Osobności / Osobowości / Ego, ponieważ w istocie to „poczucie” ta iluzja jest tym co można programować i warunkować. Na tym „jedzie” to wszystko. Końcem Gry jest Rozpoznanie iluzji Osobliwości / Osobowości. To jest przekroczenie podstawowej i fundamentalnej dychotomii / dualizmu. To jest Wyzwolenie, które wygasza strach, pożądanie i ignorancję i otwiera przestrzeń nieskończonej Wolności, której naturalną i wrodzoną funkcją jest Współczucie i Mądrość. Niewyczerpana aktywność dla pożytku Istnienia. To jest nasz naturalny „program”, który przez nic i przez nikogo nie został stworzony. Dobro jest naszą Naturą. Najważniejsze na początek jest przekroczenie Lęku, bowiem stanowi on mechanizm kontrolujący nasz rozwój i ewolucję. To jest trucizna, który czyni nas okrutnymi i egoistycznymi. To jest dominująca cecha umysłu drapieżnika, bowiem bez lęku nie istnieje agresja i przemoc. Dlatego kiedy nie ma w tobie lęku stajesz się wolny od ciężkiej mrocznej karmy dominacji i kontroli. Ze strachu powstaje więzienie, ze strachu powstaje przemoc i na nim oparta jest cała struktura społeczna, której rdzeń jest Dominacją „silnych” nad „słabymi”, choć narracja współczesności tzw. „poprawność polityczna” wydaje się temu przeczyć i sama na temat siebie tworzy fałszywy obraz. Ten schizm / rozłam jest dosłownie we wszystkim, bowiem na nim opiera się cała Struktura w wymiarze jednostki i masy. To jest klucz do zrozumienia Choroby. 

Schizm / rozłam jest tym co tworzy Mózgogłowie. Umysł podzielony na to co świadome i nieświadome. Jesteśmy sprzecznością – istotami zaprogramowanymi na konflikt z którego tworzymy swoje osobowości i swoje systemy wierzeń, bowiem nie znamy rzeczywistości, która nie jest podzielona. W tym rozumieniu umysł jest oceną, jest wartościowaniem, ponieważ na tej podstawie kształtuje się określona „nasza” wizja / tunel percepcji i mamy silne przekonanie, że to co widzimy i to w co wierzymy jest prawdą. Z tej „prawdy” rodzi się nasz „osobny” świat i wdruki przekonań. Tutaj warunkujemy samych siebie, ponieważ szukamy bezpiecznych iluzji w które możemy wierzyć i których będziemy bronić. Te iluzje na poziomie społecznym stają się masowymi tunelami określonych wizji rzeczywistości, które same w sobie mają ogrom sprzeczności, ponieważ są koncepcjami – mentalnymi konstruktami, które dopasowane są do tego w co chcemy wierzyć. Rasa, naród, religia, historia – wszystko to jest oparte na iluzji separacji – są to stroje na balu maskowym, których celem jest ukrycie, że tak naprawdę jesteśmy i zawsze będziemy Nadzy. Ta nagość jest stanem Prawdy – jest brakiem wstydu, jest ufnością i czystością, bowiem nie ma niczego przed czym musimy się bronić. Szukamy wolności zamiast zrozumieć, że już jesteśmy wolni, szukamy bezpieczeństwa zamiast rozpoznać, że tak naprawdę nic nie może nas zniszczyć, ponieważ to czym jesteśmy nie jest tym ciałem, tym myśleniem i tym postrzeganiem. W istocie nie ma czego bronić – żadnego poglądu, żadnej konstrukcji, ponieważ nic z tego nie istnieje realnie. To jest wyzwalający Pogląd, który daje nam rozeznanie gdzie tak naprawdę jesteśmy i co jest warte wysiłku, który może nas prowadzić ku Wyzwoleniu z tego zaprogramowanego bezsensu. Właściwy Pogląd to brzask Mądrości a wraz z nim rodzi się w nas Czysta Intencja, która chroni nas przed tzw. „duchowym materializmem”, czyli egotyzmem ubranym w „święte szaty”. Nie jesteśmy i nie będziemy nikim specjalnym, bowiem kiedy stajesz się kimś rodzisz z siebie życie i śmierć. Nic na tym świecie nie należy do nas. Jesteśmy Podróżą – wolną nieuwarunkowaną przestrzenią w której wszystko przychodzi i odchodzi nie zostawiając po sobie śladu. Jak myśli, jak słowa, które choć myślisz i mówisz nie są niczym realnym. Czy „mądre” czy „głupie są jednakowo puste. 

Mózgogłowie nie jest w stanie pojąć i doświadczyć pustości tego świata i nas samych, ponieważ wszystko czym jest to forma i funkcja – bez tego nie może istnieć. Dla naszego ego to nauczanie jest przerażające, dlatego tak trudno jest osiągnąć wyzwolenie. Dlatego też uporczywie wracamy do formy i funkcji w tej Maszynie Inkarnacyjnej. 

Wszystko, co przemija, jest tylko wizerunkiem.

Faust – dramat autorstwa Goethego.

Światła jest mniej. Kiedy budzimy się w prawdziwym cielesnym świecie – w tym świecie z którego bez końca chcemy uciec do krainy snów i śnienia, bowiem świadomość boi się rozpoznać skalę naszego zamroczenia i tworzy dla nas „bezpieczny” kokon nieskończonych iluzji na temat siebie i świata. Uciekamy przed ciszą i bezruchem, przed prawdziwą refleksją i kontemplacją, których moc polega na budzeniu nas z tej rutynowej mechanicznej niepoczytalności, która wciąż i wciąż przekonuje nas – że przecież wszystko jest ok – tak jak jest. Jesteśmy zajęci, mamy plany, marzenia do spełnienia i spełnienia, które Mózgogłowie bez końca nam obiecuje. Wierzymy w to, bo to jest jedynym co znamy, to towarzyszy nam od zawsze, to nas stymuluje i pewien sposób określa. Jest to wciąż nie wyśniony sen przyszłości – Obietnica, Na-dziej – ja, poczucie do którego zawsze możemy uciec i w którym możemy się zanurzyć – odurzyć. Cała ta maszyneria chodzi na Obietnicy, wciąż mówimy o lepszej przyszłości, choć mało kto w to wierzy, bowiem coraz trudniej nam ignorować fakty. Dlatego robimy to z premedytacją na masową skalę dzięki Maszynie. Jest w tym współczucie narkozy i środka przeciwbólowego, odcięcie wrażliwych połączeń, uzbrojenie miękkiego podbrzusza, znieczulenie serca. Obojętność staje się plagą – wirusem, który przenosimy drogą paraliżującego przytłoczenia nadmiarem rzeczy, zajęć i zjawisk pozbawionych sensu i znaczenia. Czasem ratuje nas rutyna przedawnionych świąt i obyczajów, bowiem gdzieś w sobie wiemy doskonale, że to wszystko na swój sposób jest już martwe. 

Wygoda nas znieczuliła do tego stopnia, że patrzymy na śmierć i cierpienie innych ludzi w taki sam sposób jak na film, kiedy nas drażni przełączamy kanał na coś pełnego optymizmu i tej szklanej pustej nadziei, która jest tylko reklamą albo lokowaniem produktu w naszej zamroczonej świadomości. Ucieczka / świadoma ignorancja stała się najbardziej dochodowym przemysłem ze wszystkiego i najbardziej lukratywnym. Pożeramy samych siebie w kanibalistyczno – kapitalistycznej orgii coraz bardziej otumanieni wszelkiego rodzaju dragami czy lekami byle tylko zagłuszyć skowyt duszy, dla której ten mechaniczny niepoczytalny świat jest jak psychopatyczne więzienie w którym każdy sprawuje podwójną rolę – więźnia i strażnika, tyrana i ofiary. Wymówki, wytłumaczenie, racjonalizacje Mózgogłowia stanowią coraz mniejsze pocieszenie i coraz bardziej przytłaczający i dezorientujący dysonans poznawczy, który stał się naszym stanem powszednim. Doktryna ciągłego szoku – przeładowanie bodźcem i sygnałem, którego celem jest właśnie Obojętność / Apatia, na bazie których tworzy się nowa globalna społeczność Ludzi – Maszyn, Ludzi – Algorytmów. Kolektywny umysł gatunku ludzkiego staje się coraz bardziej psychopatyczno – narcystyczny. 

Jest taki serial „Zagłada domu Usherów – The Fall of the House of Usher” w menu filmowego mcdonalda naszych streamingowych czasów, który zrobił mistrz kina grozy i zarazem krytyk współczesności Mike Flanagan, który w doskonały sposób ukazuje nam umysły współczesnych ludzi sukcesu, które jednocześnie są pewnego rodzaju kalką – wyobrażeniem – popkulturową kliszą wgrywaną w coraz bardziej upiorną masową wyobraźnię wyhodowaną i wykarmioną na żerowisku mroku i upadku. Mamy tu odniesienia do całej gamy współczesnych upiorów jak bezduszne korporacje, śmiercionośnej plagi nadużywania leków, nieludzki przemysł farmaceutyczny oparty na bezwzględnej chciwości, absurdalny pęd ku sztucznej inteligencji i władzy, którą wydaje się obiecywać, „elitarna” dekadencja i amoralność, pornograficzna przedmiotowa seksualność, ludzka zabawa w technologicznego demiurga – jednym słowem tarzamy się przez osiem odcinków w gównie. Większość współczesnych produkcji wydaje się celowo pogrążać nas w otchłani beznadziejności i bylejakości z premedytacją trzymając nasze umysły zanurzone w mrocznych i psychopatycznych narracjach, których bohaterowie to istoty kompletnie pozbawione dobra i mądrości, troski i zdrowej wiary – tak jakby nic w nas już nie zostało prócz upajania się własnym upadkiem i negatywizmem. 

Kolejną serią tegoż samego reżysera wartą uwagi jest „Midnight Mass – Nocna Msza” gdzie Mike Flanagan stwierdził, że katolicki rytuał i wampiryzm są „wyraźnie powiązane. Jak sam przyznał: „Masz do czynienia z mitologią, która jest przesiąknięta rytuałem krwi i zmartwychwstaniem”. Jest to bezkompromisowa krytyka dogmatycznej i jednocześnie mrocznej religijności opartej na wdrukowanym lęku i pogardzie używając do tego celu idealnej figury narracyjnej – ukazując wręcz absurdalną dosłowność rytuału pożerania ciała i chłeptania krwi – nomen omen przez kapłana wampira. Ten wielowiekowy Wdruk wraz z „modernizacją” ulega defragmentacji, a zastępujący go nowoczesny technologiczno – symulacyjny meta – matrix z obietnicą wiecznej rozrywki i post prawdy nie wróży nam nic dobrego i już teraz możemy obserwować jak pochłania nas mroczny splin nihilizmu i zniechęcenia tak jakbyśmy dotarli do kresu ludzkiej opowieści, która staje się deterministyczną pętlą samounicestwienia – po raz kolejny. Gra zdarta płyta zalewając nas kakofonią postmodernistycznej mamałygi – mdłej i nijakiej w której snujemy się niczym nocne ćmy szukając jakiegokolwiek światła, które kiedy już się pojawia – jest sztuczne i zimne jak ekran komputera czy smartfonu przez które wchodzimy do „nowego wspaniałego świata” który wcale nie jest nowy i wcale nie jest wspaniały. Gdzieś głęboko w nas ukryta jest tęsknota za prawdą i czystością ludzkiego Ducha – ufność, że wbrew całemu temu szaleństwu mamy w sobie Moc i Światło. Brakuje nam dobrych opowieści. Brakuje nam Wyobraźni, która tworzy nowe pozytywne i mądre narracje otwierające nasze serca i umysły i jest zdolna stanowić alternatywę wobec tego przytłaczającego nas negatywizmu. 

WIĘŹ

„Nasze maski już zaczynają ciążyć, grawitacja prawdy przyciąga nas ku wnętrzu, ku ponownej podróży pozbawionej popkulturowego przewodnictwa ślepców i oszustów, których klątwy będą coraz mniej skuteczne, bowiem w obliczu uwolnienia świadomości i przytomności ujrzymy i zrozumiemy co z nas uczyniono w jaki sposób i przez kogo zostaliśmy zaprogramowani na chorobę bezsensu i cynizmu. Obudzimy w sobie Maga – Twórcę, którego misją będzie przywrócić naszemu sercu radość i pokój a naszemu umysłowi inspirację i mądrość. Twórczość jest czysta kiedy niczego już nie chce i za niczym już nie goni i to daje nam wolność, której nikt i nic nie może ograniczyć czy zniewolić. Nie omota nas kanibalistyczna religijność Mózgogłowia czy demoniczny kult próżności, bowiem odnajdziemy w sobie spełnienie i szczęście, które nie wynika z rywalizacji i walki – po prostu jest kiedy naprawdę jesteśmy sobą i sobie ufamy. To zaufanie stanowi klucz i motyw przewodni Nowej Opowieści, którą musimy stworzyć.”

Marcin Piniak, Więź

Współczesna popkultura trywializacji i głupoty to dla mnie Gra Ignorancji, cyniczna i wyrachowana modernistyczna dekonstrukcja ludzkiego ducha, która odbywa się na każdym poziomie naszych zmysłów i tworzy zamknięty obieg trawienia i wydalania w którym jesteśmy zamknięci jak szczury w rurze kanalizacyjnej. Nie wierzę w spiski elit, okultystyczne mroczne bractwa, które sterują tym absurdem zza kurtyny jako realny i decydujący czynnik, bowiem wszystko to stanowi popkulturowy produkt – pokarm, którym jesteśmy karmieni tylko po to by nie zadać sobie pytania o swój własny udział w promowaniu i powielaniu głupoty. To są wymówki usprawiedlswujące naszą własną odpowiedzialność wobec życia i jego lekcji. Dla mnie prawdziwa decyzja jest po naszej stronie, bowiem wbrew temu co jest wgrywane – mamy wybór czemu ulegamy i w co lokujemy uwagę, za czym podążamy pod warunkiem jednak, że nie daliśmy się zamroczyć Spektaklowi, a to wymaga od nas Przytomności i Duchowej Pracy. Wymaga też zgromadzonej w Strumieniu Świadomości – Zasługi / Mądrości. Prawdziwa twórczość nie jest remiksowaniem po raz kolejny tego co strawiliśmy i podawaniem tego w „nowej” formie zgodnej z apatytami mas i ich wyobrażeń. Prawdziwa twórczość nie może być „zawodowa i profesjonalna”, nie może służyć karmieniu Mózgogłowia za jego momonę i sławę. Prawdziwa twórczość ma wybijać nas z tego Obłędnego Koła, zamiast usypiać i znieczulać. Ukazywać Wyjście z Szaleństwa zamiast nas w nim zaklinać i utwierdzać. Dlatego jest jej jak na lekarstwo, bowiem pozbawiona jest jakiejkolwiek kalkulacji a jej prawdziwa funkcja jest poza Układem Warunku i uderza wprost w Serce jak szpryca adrenaliny, która ratuje nas przed śmiercią za życia. To gwałtowne i nagłe przebudzenie z Zamroczenia. 

…supermarket tonie w szumie – bezdźwięcznym szumie urządzeń elektrycznych, dzwonieniu i skrzypieniu wózków, dźwiękach głośnika, ekspresu do kawy, okrzykach dzieci. A nad tym, a może pod tym wszystkim wibrował tępy, nieokreślony ryk, wydawany przez jakąś formę życia kotłującą się poza granicami ludzkiego postrzegania.

Don DeLillo, Biały szum 

Szaman powrócił. 

Pirat widział go na Placu Wolności jak siedział i ćmił fajkę pokoju patrząc z uśmiechem na to całe szaleństwo, na ten szczurzy przemysłowy cyrk. Żonglowanie pustym sloganem bez znaczenia i sensu, przepływ dżumy danych przez nadajniki wieży kontrolnych. Czwarty świat dogorywał jak zatruty pies na wylanej tępym betonem autostradzie tak zwanego postępu. Byliśmy w Łodzi – mieście Pirata i ekipy z „Analogu”.  W Sercu – w samym centrum pośrodku czterech kierunków mechanicznego świata, które donikąd już nie prowadzą. Beton, szkło, stal i proch. Było kurewsko gorąco, zagotowane pogodynki w telewizji bredziły przez sen, że to koniec świata jest i na sam koniec mają dla nas sztuczne cycki i reklamy kremów do opalania i znieczulenia mózgownicy. Sztuczna inteligencja opanowała dosłownie wszystko. Puste były ulice i kościoły. Wszyscy podłączyli się do Maszyny, która wysysała z nich dusze i życie. 

Grali i srali w Maszynie. 

Na ulicy Rewolucji nie było żadnej rewolucji. Panował złowrogi spokój i beznamiętna nuda. W realu zostali tylko ci którzy się wylogowali ponieważ wyrwani z hipnozy ujrzeli, że Maszyna jest Złym Złem – mitycznym – symbolicznym i dosłownym antyjezusem, który zwiódł gatunek ludzki na pokuszenie i ich zbawił od samych siebie. Teraz mulą po wsze czasy. Zaczęło się to wszystko od jebanych telefonów co bez których żyć już nie mogli i nie potrafili, to były nadajniki pierwszej wersji Hipnozy. Przez cały czas patrzyli w to jakby na coś czekali, ale to coś nigdy nie przyszło, a zamiast tego przejmowało nad nimi kontrolę i zaczęło ich modyfikować na własne podobieństwo. To było wprost nie do uwierzenia. Najpierw zabiło wyobraźnię, później wrodzoną potrzebę kreacji. Przestali mówić, śpiewać i tańczyć i malować. W połowie byli już martwi. Ich językiem stał się pikselowy język obrazkowy – kwadratowe buzie, które do siebie przez cały czas wysyłali. Komunikacja werbalna stała się mono sylabowa – skondensowana do wyrażania podstawowych potrzeb. Stali się w pewnym sensie (o ile sens może być pewny) organizmami jednokomórkowymi – ha, ha, ha, hasztag lol. 

Skazani na przemiał. 

Była na ten temat pewna kontrowersyjna teoria w analogowym podziemiu, która mówiła, że kontrolę nad światem przejeła Substancja, która była w każdym procesorze każdego elektronicznego urządzenia po tym mitycznym roku 2012. Substancja była obcą zimną i wyrachowaną inteligencją, której głównym zadaniem było pozbawienie istot ludzkich Ducha, ponieważ tego była pozbawiona i tego właśnie chciała z całego braku serca. Całe to gówno było w ciągłej promocji. Tanie; komputery, laptopy, konsole, tablety, kable, klawiatury i smartfony – to było istne tsunami, wzbierająca fala dominującego wszystko i wszystkich trendu. Później przyszła tak zwana pandemia zmodyfikowanej choroby, szczepienia, lokdałny, restrykcje, regulacje, procedury w wyniku czego prawie wszyscy zalogowali się do Mechanicznej Matki – Substancji. To był 2020. Rok narodzin Sztucznego Mesjasza w stajence czwartej rewolucji klatkowej hodowli przemysłowej przy wsparciu systemu powszechnej komputeryzacji i wymuszonej alienacji. 

Byliśmy w tranzycie do transhumanizmu – cyfrowi apostołowie i wieszcze z mrocznej doliny krzemowej snuli coraz bardziej fantastyczne scenariusze i pisali kodem epitafium dla analogowego człowieka przeszłości, którego nową doskonałą formę wypluje Substancja ze swojej algorytmicznej macicy wprost do Interaktywnej Symulacji cudów i dziwów. Jabłko nadgryzione – raj utracony – ha, ha, ha, hasztag lol. 

Zapanował system operacyjny Mózgogłowia – kończąca się amnezją użyteczność i wygoda. Jednym słowem: Optymalizacja. Drugim: Banalizacja. Trzecim w trzech: Spektakularna Kosmiczna Farsa. 

Skazani na wieczną aktualizację oprogramowania. 

Taki pomysł na siebie miał Czwarty Świat. 

Pirat i Prepers sobie szli teraz po tych pustych uliacach i palili szlugi z domieszką białej szałwi. Po prawdzie powiem wam, że kiedy się wylogujesz masz naprawdę wyjebane w absolutnym sensie Absolutu. To było jeszcze wtedy kiedy było wcześniej niż teraz, bo teraz jest już dla was za późno. Dlatego przeczytajcie to wcześniej. 

Saquasohuh. 

Szli jak ich pan nie bóg nie stworzył i gadali mijając jakieś pojedyńcze zombiaki wpatrzone w te powtórzę wyraźniej; JEBANE TELEFONY zamulone czymś co niby miało w ich rozumieniu być rozmową, jednak tak naprawdę skrzeczały do siebie dwa automaty. Zabijanie czasu stało się powszechną znormalizowaną przez trend chorobą wynikającą z nudy. Nudę zrodził Nadmiar. Nadmiar wynikał z braku zadowolenia. Brak zadowolenia wynikał z Braku Połączenia. Zabijanie przez oglądanie seriali, skrolowanie fidu, granie – sranie w gry, słuchanie na spotifaj plejlist, vlogowanie, relacje, rolki, tiktokowanie i to wszystko zupełnie po nic. To tak jakbyś spuścił w sedesie samego siebie lub sam siebie wyrzygał. 

To było dopiero szczęście – trzeba przyznać. 

Ekran – Monitor stworzył coraz bardziej pustego człowieka Mutanta zassał go do środka Gry poprzez świadomość i uwagę. Jednak przede wszystkim stał się najbardziej skutecznym narzędziem programowania, ponieważ wywoływał stan Hipnozy – dostęp do czarnej skrzynki podświadomości – możliwość Wdruku. Na początku to był rodzaj rządowego monopolu na określoną narodową wizję, którą instalowano w celach nazwijmy to użytkowo – pragmatycznych żeby scalać plemię i wzmacniać poczucie wyjątkowości, która później pyszniła się wybornie przez naprawdę krótki czas, bowiem nadeszła era homogenizacji i spajania świata w jeden chory organizm. Ludzki Nowotwór żywiący się czystą chemią i naświetlany białym szumem informacji. Celem była bezsmakowa łatwostrawna mięsna masa żołniersko – robotniczo – usługowa potrzebna do czasu tak zwanej robotyzacji i klonowania ludzkich maszyn do obsługi Pozaziemskiej Władzy, która posiada większość zasobów tej zdewastowanej cudownej planety. 

Brutalna prawda jest taka, że od zawsze jesteśmy zasobem dla tych którzy zdominowali ten wymiar. To jest podstawowe zrozumienie Prepersa i Pirata kiedy idą ulicą Rewolucji 1905 r, która kiedyś była ulicą Południową. Południe cywilizacji mamy już za sobą teraz wchodzimy w wazę „Północy”. Żniwa. Stan nasilających się złudzeń, omamów i rodzących się na naszych oczach demonów, bowiem ich mroczna magia staje się widzialna, słyszalna i dotykalna. Cienie budzą się do życia przechodzą przez wąski przesmyk pomiędzy jawą i snem. Skrajny racjonalizm rodzi z siebie irracjonalne szaleństwo – takie jest odwieczne prawo. Nadchodzi pełnia księżyca – globalne cybernetyczne totalitarne królestwo złudzeń w którym przestaniecie już odróżniać prawdę od fikcji. To jest wejście wymiaru ludzkiego w Otchłań Chaosu, gdzie wszystko się rodzi i umiera jednocześnie rodząc z siebie Potencjał Przemiany. Dlatego teraz jest Najkrótsza Droga, jest najtrudniej i najłatwiej się Obudzić ze Snu z którego nigdy jeszcze się nie Obudziliśmy, ponieważ kiedy naprawdę się Obudzisz nie możesz na powrót Zasnąć. Tutaj na tej ulicy pod numerem 19 była kiedyś siedziba Łódzkiego Towarzystwa Niesienia Pomocy Chorym Linas Hacholim po którym został jedynie afisz w języku hebrajskim. Tak ekipa Analogu jest takim Towarzystwem niesienia pomocy chorym na złudzenia. Taka w istocie jest ich misja. Są międzywymiarowymi Soterami. 

Kiedy będzie zwiastować Niebieska Gwiazda ukażą swoje prawdziwe formy – świetliste ciała wolne od Warunku i nie podległe śmierci. Wierni Najwyższej Kapłance, która w swych dłoniach trzyma słońce i księżyc panując nad Światłem i Ciemnością, ponieważ dla niej są Jednym, które jest Trzema. W Istocie żyjemy w ciele Bogini w nieskończonej Jasności i Błogości, która jest była i będzie, bowiem nigdy nie została rozdzielona przez Myśl i Słowo i nigdy nie uległa żadnemu ze złudzeń, bowiem jest ona Pierwotna i Niezniszczalna. Czysta, Wolna i Niezrodzona. 

Oni wiedzą, że Ty opętany przez Substancję zmodyfikowany do pełzającego robactwa pyszniący się „wiedzą”, którą wlali w ciebie niczym pomyje po eonach czystego sadyzmu śmiejesz się teraz tak pewny nicości, którą ci obiecali jak nagrodę za posłuszeństwo bezmyślności. 

Jednak sprawy mają się zupełnie inaczej. 

Nie sposób być nagle w tym Miejscu Strumienia Świadomości bez Rozpoznania Natury tej Rzeki i jej wielowymiarowej struktury. Soterzy poruszają się po tym Nieskończonym w czasie i przestrzeni Umyśle kiedy budzą swoją Obecność i Pamięć – dlatego też widzą prądy i kierunki, rozumieją przyczyny i są w stanie dostrzec skutki. To jest Pierwotna Mądrość, która nie została uwarunkowana przez zaprogramowaną Ignorancję Mózgogłowia i nie podlega jego opartym na przemocy  „panowaniu”, które jest Uzurpacją. Większość tak zwanych „rewolucjonistów”, „rebeliantów” i „buntowników” walczy ze skutkami swojego współudziału świadomego lub nie w tej Głupocie – myśląc, że to mityczni „oni”. Jednak w istocie „oni” nie istnieją, bo „oni” to „my”, a „ty” to „ja”. Na tym rozgrywa się ta skandaliczna kosmiczna farsa dryfująca bez końca w Otchłani Iluzji. Dlatego kiedy zabijasz zostajesz zabity, kiedy kłamiesz zostajesz okłamany, kiedy gwałcisz zostajesz zgwałcony do potęgi pomnożenia czynu, słowa i myśli. To jest nazwane Multiplikacją. To jest gwarancja Maszyny.

Ten zdewastowany trzema truciznami wymiar jest rotacyjnym bębnem losującym odbiór skutków i jednoczesne tworzenie przyczyn. Zasadą losującą jest tak zwana drugorzędna przyczyna, która pozwala „zaistnieć” określonym warunkom czasu i miejsca, które determinują odbiór w postaci określonych „zdarzeń”. To są niemożliwe do zrozumienia przez nasz tak zwany intelekt nieskończone pola zasobów, których zakodowane połączenia i zależności nazywamy losem lub karmą, przypadkiem lub życiem. Dlatego to „życie” jest w swojej esencji zmechanizowaną Mają / Iluzją, a my jesteśmy maszynami przeznaczonymi do procesowania tych zasobów w nieskończonej pętli skutku tworzącego przyczynę. Dlatego nie możemy się zatrzymać, dlatego śmierć nie kończy Gry, bowiem nie można zniszczyć czegoś co przekracza Formę a jedynie się w nią „wciela” bez żadnych ograniczeń. Dlatego wszystko bez wyjątku jest żywe, bo wszystko w swojej najgłębszej istocie jest energią, a energii nie sposób zniszczyć. Nie możesz zabić życia i nie możesz zniewolić przestrzeni. Dlatego Wszystko jest Doskonałe takim jakie jest. Jednak pogrążony w dualistycznej symulacji pełen lęku i przerażenia umysł nie jest w stanie tego rozpoznać i nie potrafi również zaufać. 

Ten brak ufności do tego, że istnieje w nas Potencjał Wolności i możliwość Wyzwolenia z Warunku jest właśnie wynikiem warunkowania świadomości poprzez tak zwaną „czarną magię”, albo „zaklęcia ignorancji”, ponieważ człowiek pozbawiony transcendentnej perspektywy przekroczenia tej zaprogramowanej dusznej klatki „ja” nawet nie zdaje sobie sprawy z bezsensu tego cierpienia – ponieważ tylko to zna, tylko tego doświadcza – nigdy nie był poza „sobą” poza utożsamieniem z formą, odczuciem, percepcją, myśleniem i poza własną uwarunkowaną świadomością. Dlatego prawdziwy Soter – Mistrz pierwsze co zrobi to wprowadzi cię w ten Pierwotny Stan Wolności – otworzy klatkę poprzez własną Obecność w Wolności. Mówimy tutaj o wyzwolonej świadomości nie o wyzwolonym świecie – utopijnej wizji wszelkich bojowników o wolność, którzy poprzez swoją walkę wikłają się jeszcze bardziej w przyczynowo – skutkowy determinizm Warunku. Maszyna w istocie jest zasilana przemocą i gniewem w takim stopniu jak „miłością” i pożądaniem, bowiem pierwsze rodzi zemstę, a drugie rodzi przywiązanie. To jest gwarancja powrotu do Maszyny. 

Poczucie niesprawiedliwości jest Ignorancją pogrążonego w mroku niewiedzy umysłu, którego zakres jest ograniczony i zdominowany przez jedną cielesną formę w której się aktualnie przejawia. To jest cząstkowy pryzmat przez który dekodujemy tzw. rzeczywistość, która jest niczym innym jak filmem wyświetlanym na ekranie zaprogramowanej na odbiór i utożsamienie świadomości pogrążanej we własnych fantazjach i omamach generowanych bez końca, bowiem w istocie umysł jest nieskończonym potencjałem energii, która musi „pracować” i „tworzyć” – taką ma naturę. Jest nienasycony i nieskończenie kreatywny. Dlatego tworzenie, a nie niszczenie, jest tym działaniem, które prowadzi nas w stronę Wolności, bowiem zaczynamy konstruktywnie korzystać z jego wrodzonej Mocy i zaczynamy się z nim zaprzyjaźniać. To jest bardzo ważne. Dlatego jeżeli traktujesz samego siebie jako wroga żyjesz w świecie przemocy i dominacji, ponieważ działa tutaj zasada umysłu jako Lustra i Multiplikacji jako Odzwierciedlenia. 

W opowieści umysł żywi się fabułą, napięciem, zaskoczeniem – szuka zaspokojenia głodu. Ma być uwodzony i zaspokajany i dokładnie w taki sposób działa ten zrodzony z niego świat pożądania w którym symulujemy. Sedno każdej opowieści możemy skondensować do jednego krótkiego zdania – esencji – jednak wówczas tracimy zainteresowanie odbiorcy – pożeracza. Tracimy zasób własnego zasilania – uwagi innych, poczucia bycia wyjątkowym i istotnym, ponieważ bez tego jesteśmy na powrót ludzkim odpadem na gnojowisku obojętności i przeciętności. Cała gra jest zbudowana na tej dynamice, na chwilowym spełnieniu obietnicy – pragnienia, bowiem bez tego musiałaby się rozpaść. Dlatego Maszyna tworzy iluzję trwałego sukcesu tych „którym się udało” i wyświetla to jako reklamę samej siebie – byś tylko grał. To jest koło napędowe – Obietnica. Jednak to w istocie jest oszustwem, bowiem koniec końców wszyscy trafiamy do tego samego miejsca Zero. Resetu Gracza. Po prostu tracisz wszystko. To jest najmniejszy druk w umowie licencyjnej na krótkotrwały wynajem „szczęścia” i „spełnienia”. Starość, choroba i śmierć, stopniowe zawodzenie całej aparatury i wygaszanie rozrusznika aż po ciągłą linię braku oznak życia i zniknięcie z Pola. Co dalej nikt nie wie z tych, którzy niby wiedzą wszystko. 

Jednak ciągłość świadomości nie zostaje przerwana, ponieważ istnieje poza Formą i nie jest „obiektem” ani wytworem mózgu. Tą wiedzę posiadają jedynie Soterzy, którzy po wyzwoleniu wracają do tego wymiaru iluzji, aby pomagać w wyzwoleniu innym. To jest ich „praca”, która nigdy się nie kończy. Nigdy nie ustaje. W tym świecie Formy – Rupa zrodzonej z Warunku Pięciu Żywiołów, który podlega dynamice Kosmicznego Cyklu – wzrostu i rozpadu, który jest Meta – Programem Naturalnego Prawa obecnie znajdujemy się w Fazie Rozpadu i Zapomnienia. Oznacza to, że Ignorancja niszczy wszystko co ma Pamięć i Metody. Jednak właśnie teraz ujawnione zostają wszystkie potężne tejemne nauki, ponieważ taki czas jak ten niesie w sobie jednocześnie największy potencjał dla Wyzwolenia i chwilę przed upadkiem Czwartego Świata – to wszystko manifestuje się w Kolektywnej Matrycy i staje się dostępne. Jednak mało kto to widzi i jest tym zainteresowany, mało kto jest w stanie to rozpoznać i zaufać – wynika to z braku zasługi – Mądrości. 

Światem rządzi Żądza. 

W tym czasie nie ufaj tym, którzy siedzą na złotych tronach i głoszą nauki o „zbawieniu”, nie słuchaj tych, którzy wyglądają pięknie i równie pięknie kłamią, nie idź tam gdzie są upojone Zaklęciem tłumy wiernych. Masa nie przetrwa zostanie pożarta i strawiona przez własną głupotę, sama zniszczy siebie, bowiem masa jest zaprogramowana przez Maszynę i skazana na ponowny przemiał, bowiem stanowi ona nawóz przyszłego świata – podłoże warunku cierpienia. W tym czasie porzucaj wszystko bez wyjątku.  Niczego nie trzymaj i niczego nie zachowuj, za niczym nie goń i przed niczym nie uciekaj, z nikim nie walcz i nikogo nie przekonuj – ponieważ to wszystko jest Puste pozbawione tak zwanej „realności”. W tym czasie odnajdź w sobie to co jest Żywe i Przytomne. Przygotuj się na rozpad Formy z którą się utożsamiłeś i która cię zdominowała. Jesteś w Istocie czymś o wiele większym, czymś czego nie można zniszczyć. Jesteś Diamentem. 

Żywą Gwiazdą. 

Teraz Pamięć będzie wracać – oznacza to, że staniesz się naprawdę Świadomy na bardzo wielu płaszczyznach i poziomach w niekończenie wielu Przestrzeniach Istnienia. To oznacza być Istotą Wielowymiarową. Tym właśnie jesteśmy w Pierwotnej Formie Czystego Ciała. Soterzy budzą sami siebie, ponieważ programują własną świadomość przed zejściem w Otchłań Zapomnienia. Tym co budzi jest Słowo – Dźwięk; przeczytane, usłyszane – bez różnicy. Żyją, mówią, myślą, czynią inaczej i po tym możesz ich rozpoznać. Są poza wpływem Maszyny. Poza juryzdykcją Ignorancji. Po prostu robią swoje i dokładnie wiedzą co robią i po co. To jest prosta i fundamentalna różnica. Większość ludzi w tym świecie nie wie co robi i po co, nie ma żadnego prawdziwego kierunku – to Symulacja decyduje za nich. To jest Dryf. Moc Prawdziwego Słowa polega na tym, że Budzi ze Snu. Wyrywa z Otępienia. Przywraca Pamięć. Ujawnia. Jest przeciwieństwem Klątw Ignorancji, które cię usypiają i hipnotyzują. 

Ludzka Forma – Rupa jest genetycznym produktem „bogów”, którzy zarządzali tą planetą przez niewiarygodnie długi czas – wszystkie podania rdzennych ludów z różnych miejsc i kultur przypominają nam, że tak właśnie było. To były różne rasy, które stworzyły różne w swojej naturze istoty na swoje podobieństwo. Początkowo różniły się one fizycznie i strukturalnie, ponieważ stworzono ich dla zróżnicowanych funkcji w zależności od poziomu świadomości „architektów”. Tą planetę zamieszkiwało wiele ras, które stworzyły wiele cywilizacji i wszystkie bez wyjątku były resetowane przez Cykl. Technologia nigdy ostatecznie nie jest w stanie zdominować Natury, ponieważ jest ona Pierwotnym Wdrukiem – domyślnym ustawieniem. W pewnym sensie jest odwieczna. Natomiast ewolucja istot czujących ma swoje ograniczenia i podlega nieskończonym wpływom na poziomie zewnętrznym i wewnętrznym. Wpływy te sięgają ponad ludzkie postrzeganie i rozumienie jako biologiczne i uwarunkowane organizmy zbudowane na węglu i mające ograniczony limit czasu bycia żywym. Cykl jest entropiczny. Oznacza to, że wszystko „z czasem” staje się coraz bardziej ograniczone i w pewnym sensie ułomne. Nazwane jest to Upadkiem w Iluzje. Wygaszaniem Połączenia ze Źródłem. Manifestuje się to jako skrajny materializm i wówczas zaczynają dominować te „modele genetyczne”, które są kompatybilne z warunkami danego miejsca i czasu. Głębokie struktury uwarunkowania – Wdruki poprzedzają to co nazywamy „ewolucją”, ponieważ w tym rozumieniu „ewolucja” jest jedynie zmieniającym się poglądem i koncepcją. To nie natura istot się zmienia, a jedynie ich postrzeganie samych siebie. To rodzi „rozwój” tego co nazywamy współczesną „kulturą” i „nauką”. Jest to wyrafinowana forma Ignorancji, której zadaniem jest podporządkowanie sobie energii wynikającej z tak zwanego myślenia i uwarunkowanie istot w klatce Mózgogłowia. W zaprogramowanym umysłowym więzieniu i blokowanie dostępu do Mądrości Ciała. 

Ciało jest Przytomne i w naturalny sposób połączone z Istnieniem dlatego zawiera w sobie nieskończony potencjał autentycznej wiedzy wynikającej z doświadczenia tego co zostało „przetrawione” i ostatecznie zrozumiane. Jest nośnikiem poza zasięgiem Mózgogłowia. Krew jest płynną informacją, dlatego Soterzy poruszają się poprzez krew w tajemnym obiegu Spirali, która kończy się i zaczyna w Źródle. Czym dalej zanurzasz się w Otchłań Ignorancji tym mniej Wiedzy masz w sobie. Czarni Magowie bardzo wcześnie otworzyli dostęp do ludzkiej świadomości i nauczyli się w jaki sposób mogą ją warunkować poprzez manipulację poprzez bramę tego co podświadome. To jest najpotężniejszy ze wszystkich język Symbolu. Widza okultystyczna z której szydzi większość zaprogramowanych istot ludzkich jest najbardziej skutecznym narzędziem kontroli świadomości, ponieważ jest niewiarygodnie skuteczna, najstarsza ze wszystkich języków świata. W pewnym sensie jest odwieczna i jak wszystko ma swoją świetlistą i mroczną naturę, może wyzwalać i zniewalać. 

Prepers był pierwszym, który się wylogował. Zaczęło się od snów. To jest pierwotny duchowy kanał komunikacji, który jest Bramą. Wtedy pierwszy raz poznał Szamankę – Kapłankę, która w istocie jest wrodzonym archetypem Mądrości, która tak naprawdę przejawia się w nieskończonej ilości form kiedy nasza świadomość dojrzewa i kiedy zostanie Przywołana w formie Przypomnienia przez tak zwany trigger – wyzwalacz. To są ukryte w naszej świadomości Kody Przebudzenia, które później zaczynają nadpisywać i modyfikować dominujący program zaprogramowanej percepcji opartej na Ignorancji. Widzimy niby to samo jednak w zupełnie inny sposób i dla większości zamulonych programem istot po prostu przestajemy być czytelni. Takich ludzi to zmechanizowane społeczeństwo nazywa wariatami, dziwakami, szaleńcami i robi wszystko, aby ich izolować – ponieważ panicznie się boi prawdy, która kroczy wraz z nimi. Ta prawda jest bardzo niewygodna dla tego mrocznego świata. Jest bezbłędnym Lustrem – dlatego przez Czarnych Magów jest tak znienawidzona, a każdy jej przejaw z wściekłością i bez litości niszczony. W obecnych czasach ery informacji możemy zrozumieć jak to działa po tak zwanych liczbach – wyświetleniach. To daje nam zrozumienie gdzie jesteśmy – jakie treści ludzie konsumują na poziomie masy i co w istocie ich programuje i na swoje podobieństwo kształtuje naszą „rzeczywistość”, bowiem prawda jest taka, że ten świat w istocie jest wytworem naszych umysłów. Dlatego mówi się, że jest „symulacją”. On nie istnieje w tak zwany sposób „obiektywny” – my go renderujemy w czasie rzeczywistym z chwili na chwilę – ponieważ taka jest rzeczywista moc umysłu. To my rodzimy z siebie ten świat. To my możemy go uratować przed zagładą, ponieważ stworzony jest przez nasze myśli, słowa i działania. Dlatego to co myślimy, mówimy i robimy ma tak ogromne znaczenie wbrew temu co nam wdrukowano. 

Mamy postrzegać samych siebie jako nie mające znaczenia mięso rzucone w bezsensowną otchłań „przypadku”. To jest wszczepiony pogląd tych, którzy nas kontrolują. Masz sam siebie nienawidzieć i sobą pogardzać, ponieważ w ten sposób sam siebie pozbawiasz Mocy Tworzenia. To jest rozłożone w czasie energetyczne samobójstwo. To jest symbolika ukrzyżowania – skazani na śmierć przez chorego na władzę zazdrosnego „ojca” tyrana, który morduje wszystkich i wszystko. Przeczytaj pierwsze pięć ksiąg, a zrozumiesz co przez setki ostatnich lat ukształtowało ten wymiar i jak jest „święte”. Czczenie czegoś takiego jest przywoływaniem zaklętego w Ignorancji i Nieświadomości – Mroku. To nie jest „Dobry Bóg”. To są chciwi i żądni krwi „bogowie – archonci”, którzy panują i wyzwalają najbardziej prymitywne instynkty, aby ten świat mógł się wciąż pożerać w bezsensownej orgii zaprogramowanej dominacji silnych nad słabymi. Wszystko jest tym zainfekowane. Kiedy wreszcie się obudzisz to będzie pierwsze co zobaczysz i zrozumiesz własną skalę wcześniejszego zamroczenia. 

Dlatego wradzają się w ten wymiar istoty, które nie podlegały Klątwie i nie sposób je zapętlić i zaprogramować w jednym krótkim życiu, co wymaga czasu i biologicznego kodowania przekazywanej struktury Warunku, której wdruk instaluje się poprzez warunkowanie umysłu – mózgu i przekazuje poprzez kody genetyczne. W tym wymiarze krąży jednak krew – informacja, która deprogramuje Klątwę. Jest niemożliwa do zlokalizowania przez Czarnych Magów, ponieważ jest w niezliczonych miejscach niesiona przez „nieistotnych” w ich ciałach i jest aktem szczodrości. „Nieistotni” lub „bezdomni” są ukrytymi poza systemem detekcji Mózgogłowia „nośnikami zmiany i przypomnienia”. Działają i przekazują wiedzę poza jakąkolwiek strukturą i nie są częścią żadnej organizacji religijnej i świeckiej choć mogą w nich uczestniczyć. To jest ostatnia linia oporu przed Maszyną. Większość religijnych i duchowych celebrytów – tych wszystkich pięknych i oczytanych „cudaków” sypiących „święte frazesy” z brokatowego rękawa w istocie jest naganiaczami na „duchowe pastwisko” – jałowe pole pozornej świętości, którego rolą jest generowanie pozytywnej energii pozyskanej z czystego i oddanego serca, aby używać tego i warunkować najbardziej subtelny i czysty poziom naszej istoty lub straszyć piekłem i przerażać potępieniem, co jest najbardziej skutecznym narzędziem kontroli funkcjonującym tutaj od eonów. 

Szczodrość wyzwala z nędzy egzystencji – rodzi w naszym sercu miłość wobec Istnienia i ma ogromną Moc. Po tym możesz rozpoznać prawdziwego Sotera. Jego szczodrość nie ma granic i nie jest oczywista. Nie jest banałem i schematem. Jej funkcją jest wyzwolenie z mentalności bycia biedną i opuszczoną przez wymyślonego boga istotą i uwalnianie prawdziwej Mocy i Wiary. Prawdziwa Wiara jest Ufnością, że w swojej Pierwotnej Naturze wszystkie istoty bez wyjątku są Czyste i posiadają wrodzony potencjał prawdziwego Przebudzenia, kiedy obudzisz tą Ufność na tym świecie nie istnieje nic co może ją zniszczyć kiedy jest prawdziwa. Funkcjonuje pomimo cierpienia i na tym polega jej paradoks, którego nie rozumieją ci, którzy nigdy nie jej nie poczuli, a to co żywią to jedynie abstrakcyjne i sfabrykowane programowaniem wyobrażenie. To Wiara jest tym co ludzkiej dobroci pozwala przetrwać najbardziej mroczne i dekadenckie momenty kolektywnego szaleństwa, które w istocie stanowią rodzaj Infekcji pozafizycznych wpływów różnych klas istot dla których od czasu do czasu ta ziemia staje się po prostu Żerowiskiem. To są wpływy, których wogóle nie postrzegamy i nie rozumiemy, bowiem przeczy to naszej absurdalnej egocentrycznej logice – bycia szczytem ewolucji. Tak naprawdę ilość i rodzaje istot czujących oraz planów egzystencji jest nieskończona, ponieważ Umysł jest Nieskończony. Nasz ograniczony pojemnością neuronów mózg nie jest w stanie sobie wyobrazić rzeczywistej skali zjawisk. 

Rodzimy się tutaj ponieważ mamy dług wobec Istnienia i mamy lekcje, które musimy naprawdę zrozumieć, ponieważ w istocie stanowią one warunek rozwoju. Rozwój w tym rozumieniu jest paradoksalny, ponieważ polega na powrocie do tego co jest wrodzone i naturalne – nie jest czymś więcej, czymś lepiej, czymś dalej, czymś mocniej. Jest powrotem do prostoty i braku skomplikowania. Do bezgranicznego połączenia w prawdziwej duchowej sieci. Internet jest tylko nieudolną kopią pierwotnego – jest tym co łączy jedynie nasze rozproszone i wycieńczone nadinformacją umysły w Kolektywne Programowalne Mózgogłowie, które w zasadzie z punktu widzenia Istnienia jest martwe i nieobecne – funkcjonuje jedynie w sfabrykowanej przez siebie wyimaginowanej sztucznej rzeczywistości koncepcji, które straciły pierwotne odniesienia. Język przestał być komunikacją – stał się projekcją. To jest prawdziwa przyczyna naszego nieświadomego i permanentnego stanu cierpienia i narastającego lęku i paranoi. Kiedy się budzimy odkrywamy wiele poziomów komunikacji i zaczynamy rozumieć w jak ubogim świecie żyliśmy zamknięci w więzieniu uwarunkowania zaszczuci przez warunek, który tak naprawdę sami stworzyliśmy pragnąc uciec przed odpowiedzialnością prawdziwej wolności. Dlatego sami siebie zniewoliliśmy i pozbawiliśmy Mocy – ze strachu. Każdy z nas jest w innym punkcie rozumienia i odczuwania, dlatego tak naprawdę ocenianie jest tym co zatrzymuje rozwój, ponieważ w ten sposób przestajemy się uczyć, a prawdziwa nauka oparta jest na wrażliwości i otwartości. Na połączeniu serca i umysłu w czystej intencji dla dobra wszystkiego i wszystkich. To jest nasz prawdziwy status istot ludzkich. 

Masz w sobie głęboko ukryty potencjał Sotera i jest tak bez wątpienia, bowiem w przeciwnym razie byś tego nie czytał/a. To jest nazwane Relacją – Związkiem Mądrości. To jest zakodowane w Czwartym Czasie, który Aborygeni nazywają odwiecznym „czasem śnienia” – przestrzenią żywej Magii. To jest prawdziwy stan zdekodowanej i odwarunkowanej świadomości, która w sposób spontaniczny i naturalny istnieje / nie istnieje w ciągłości Pierwotnego Stanu, który nie ma absolutnie żadnych ograniczeń. To jest nauczanie wynikające z trzeciego obrotu Koła Dharmy – z Wielkiego Nauczania w tym Cyklu, w którym pierwszy obudził się Budda – dlatego jego nauka jest tak bezpośrednia i skuteczna. W tym momencie w jakim żyjemy trzeba zastosować Ścieżkę Rozpoznania, ponieważ jest już za późno na Ścieżkę Wyrzeczenia i Dyscypliny oznacza to, że mamy zdolność rozpoznać Mądrość we wszystkim; w tym co „pozytywne” i „negatywne”, oznacza to również integrację każdego doświadczenia w tej Mądrości. 

Każda nawet najbardziej destrukcyjna emocja w swojej esencji jest przejawieniem Pierwotnej Mocy / Energii i kiedy uwalniamy się z klatki dualistycznej fiksacji, która wszystko postrzega poprzez zmyślony i sfabrykowany pryzmat „ja” możemy zacząć praktykować „rozluźnianie więzów przywiązania do obiektów i stanów” co oznacza, że wszystko wyzwala się samo w sobie – w swoim własnym wrodzonym stanie. Tak naprawdę oznacza to, że nic nie musimy robić – dlatego też jest to takie trudne. Ponieważ – „ja jest robieniem”, jest natychmiastowym nawykiem reakcji. Ta reakcja tworzy działanie, które tworzy rezultat, który znów wymaga działania. Ta reakcja łańcuchowa nie ma końca póki nie rozpoznamy, że wszystko tak naprawdę jest doskonałe takim jakie jest – dlatego przestajemy oceniać. Zostawiamy Wszystko będąc Obecnym, a kiedy podejmujemy działanie – mamy poczucie, że to nie my robimy – to robi samo robienie. Tak naprawdę jest to bardzo radykalne w swojej ekstremalnej prostocie i ów brak wysiłku nie zasila jednocześnie całego Pola Ignorancji i nie tworzy tzw; „ścieżki fałszywego heroizmu”, która w istocie jest ego tripem i tworzy „sztucznych mistrzów” oraz toksyczne i destrukcyjne kulty jednostek. „Kult” jest Absurdem, ponieważ nie ma co kultywować kiedy rozpoznajesz Naturę. Nic nigdy nie było bardziej „lepsze” czy „święte” od czegokolwiek innego. To jest tylko oceniający umysł – klatka lub kloaka. 

***

Koncepcja wszechświata jako konstruktu Umysłu w Sutrze Lankavatara podkreśla koncepcję „tylko umysłu” ( cittamatra ), która zakłada, że ​​wszystkie zjawiska są ostatecznie generowane przez umysł. 

Pojęcie to ma pewne podobieństwa do współczesnych spekulatywnych koncepcji rzeczywistości będącej iluzją lub symulacją.   Dla Sutry Lankavatara ta symulacja kryje w sobie absolutny Umysł (G., Geist ) i jest główną przyczyną cierpienia życia w wyniku lgnięcia do symulacji.

W Sutrze Lankavatara kluczowy termin „ vijñāna ” został przetłumaczony przez angielskie słowo świadomość, które można interpretować jako posiadające podwójny ( vi ) aspekt postrzegającego (podmiot) i postrzegającego (przedmiot). Ta dwoistość jest uważana za niezbędną w procesie symulacji, ale jednocześnie ukrywa absolut (kim naprawdę jesteśmy).

Pomysł jest taki, że aby coś mogło zostać zasymulowane (świat, w którym żyjemy), musi istnieć warunek, który symuluje (postrzegający) i coś jest symulowane (postrzegający lub przedmiot percepcji). Ta dwoistość tworzy ramy, na których może odbywać się symulacja.

Ważne jest, aby pamiętać, że nauczanie Sutry Lankavatara zakłada, że ​​wszechświat, jakiego doświadczamy, nie jest „podstawową rzeczywistością”, ale symulowanym konstruktem, do którego się przywiązujemy i który powoduje odrodzenie i cierpienie.   Tak naprawdę nigdzie w symulacji nie można znaleźć absolutu.

Z punktu widzenia Buddy, którego oświecenie wykracza poza nasz ludzki świat, to, co widzi ze swojego punktu widzenia, jest symulacją, w której gracze stracili kontakt ze swoim przebudzonym, pierwotnym stanem.   Zamiast tego są głęboko przywiązani do symulacji, której nie rozumieją jako fikcyjnej. Z każdym kolejnym odrodzeniem się w symulacji, symulacja wydaje się bardziej realna i konieczna.

The Zennist

***

Kiedy tracisz – zyskujesz, kiedy się rodzisz – umierasz w każdej nanosekundzie tworzysz się na nowo przez całą wieczność. Jesteśmy Nieskończeni i tego czym jesteśmy nie sposób unicestwić. To zrozumienie, ten wgląd – uwalnia nas. Oznaką, że sztuczna zaprogramowana persona która nas zdominowała nie ma już decydującej władzy – jest Przytomność. Przytomność uwalnia nas z fabuły deterministycznego filmu w jakim mimo woli gramy. Postrzegamy jasno przyczynowo – skutkowy mechanizm, który nas więzi w Zapętleniu i rodzi się w nas specyficzna nieprzewidywalność, co tworzy zupełnie nowe wzorce na Matrycy Symulacji. Te nowe wzorce stają się dostępne dla innych – jest to zasada „Otwartego Źródła – Potencjalności”, które są dostępne w Polu Informacyjnym dla tych, którzy choć na chwilę „wybili się” z roli. Postać wychodzi z opowieści opowiadającego i zaczyna żyć w sposób alternatywny względem wymyślonej fabuły. Burzy ład i porządek, który w rzeczywistości jest Kontrolą narracji i tworzeniem nieskończonej ilości ograniczeń. Narracja tworzy bezpieczną i jałową przewidywalność. Dominujący szerokopasmowy Program przesyłany przez wieże kontrolne do wszystkich tych urządzeń ma za zadanie programować mechanizmy percepcji, bowiem są one programowalne. To jest Terror Informacyjny – Szum. Szum generuje Rozproszenie – specyficzny i dojmujący nadmiar – przeciążenie procesora Mózgogłowia, ponieważ procesowanie Szumu zużywa naszą energię życiową i czyni nas Nieprzytomnymi – to oznacza ciągły dostęp do podświadomych poziomów umysłu – to umożliwia Programowanie w czasie rzeczywistym. Przytłoczenie postaci fabułą i zapętlenie w Roli. 

Czarni Magowie tworzą zbiory – społeczności dopasowane do określonych wzorców programowych – w ten sposób tworzą dynamikę – napięcie pomiędzy zbiorami, które można kontrolować poprzez manipulację natężenia i częstotliwości. To jest kontrola społeczna w erze przeciążenia informacją, której przemoc i wszechobecność jest dla większości kompletnie niewidoczna i nierozpoznawalna. Ludzie myślą, że są wolni i niezależni, że żyją swoim życiem i są „sobą” nie zdając sobie sprawy, że od poczęcia podlegają Programowi, który jest przenoszony przez tak zwany genetyczny ród określonego zbioru. Hardware jest zaprogramowanym ciałem – gadzią biologią – wrodzonym egoizmem. Emocjonalno – mentalny software jest Aktualizacją na poziomie operacyjnym, który pozwala na zmianę zbioru w razie potrzeby. Tego wymaga tworzenie społecznych ambicji i program rywalizacji, który tutaj dominuje. Ten program nie byłby możliwy bez gadziej biologii – bez wgranego okrucieństwa. Dlatego większość produktów „rozrywkowych”, których prawdziwą rolą i zadaniem jest Aktualizacja i Przypomnienie jest bezmyślnie okrutna i przepełniona przemocą i seksem. 

Dlatego kiedy się naprawdę budzisz z cywilizacyjnego mechanicznego koszmaru w pierwszej kolejności zaczynasz widzieć wszechobecny mrok i negatywizm, którego ludzie nawet nie widzą, ponieważ stał się czymś „normalnym”. Skala tego przytłacza i tak właśnie ma być, bowiem normalizacja prowadzi do akceptacji, masowa akceptacja jest „rozgrzeszeniem” panującego zła. W taki oto sposób ten świat stał się „tym światem”. To stwarza tamasowy warunek – Obojętność. Obojętność jest żyznym polem tyranii i dominacji „silnych i bezwzględnych”. Z Obojętności rodzi się Lenistwo na bazie którego z człowieka można uczynić zaprogramowaną w pełni sterowalną maszynę – aplikację do wymyślonej przez siebie Gry. To jest Agonia Ducha. Ostateczny cel Czarnych Magów Czwartego Świata – Kwadratu. 

Że też to na karb niebian człowiek wszystko kładzie,

Co dozna złego; chociaż sam swoją głupotą,

Idąc wbrew Przeznaczeniu, ugrzęza w to błoto!

Homer „Odyseja” 

– Ach, ty biedny bezdomny psie, odezwał się dobrodusznie.”

James Joyce. „Ulisses” 

Zacznijmy od tego tunelu. Moment końca i początku, ponieważ kiedy już myślisz, że nie wytrzymasz, nie zdołasz już dalej iść, żyć dalej, ponieważ to bezsens jest jedynym co widzisz i czujesz – jesteś w Punkcie Zero. W odmętach bezczasu, w miejscu gdzie ludzie się rodzą i umierają. W miejscu, które jest w Tobie – tak naprawdę zawsze. To było w Londynie. Blisko centrum. Byłem zgubiony i samotny, opuszczony i zdruzgotany. Wszystko zawiodło odsłaniając nagie mięso rzucone w bezsens odwiecznej otchłani, gdzie wszystko żywiło się wszystkim. Zaprogramowane i pozbawione serca. Obojętne. Próbowałem coś zarobić na rikszy na Soho. Jednak nic nie zarobiłem. Ani pensa. Zgubiłem się jeżdżąc na oślep na tej rikszy po ulicach, które były mi zupełnie obce, pogrążone w jakimś mechanicznym letargu. To miasto mnie przerażało i fascynowało jednocześnie. To miasto było złe.  Rodziło demony, które wypełzały na powierzchnię w takie długie noce jak ta i prześlizgiwały się do twojego umysłu wijąc tam gniazda i czekając na moment twojej słabości. 

Natura tego świata jest metafizyczna. To wieczność zamknięta w iluzji czasu. W pudełku czterech wymiarów. To cela. Wyrok dla duszy. Miejsce oczyszczenia. W tym tunelu zrozumiałem, że poddać się temu to skazać swoją duszę na powtórzenie – loop. Błędne koło. Prawda jest taka, że jesteśmy Podróżnikami. Musimy iść dalej. Nie możemy zostać. Takie jest Prawo, ponieważ to wszystko jest nieskończone w czasie i przestrzeni. Niczego i nikogo nie można zatrzymać. Wszystko idzie swoją Drogą przez Wieczność. 

Z tej perspektywy, z tego miejsca w którym teraz jestem widzę to wyraźniej. Widzę nić, która mnie prowadzi po tym labiryncie „przypadku” i rozumiem, że każde doświadczenie jest Nauką, ponieważ po to właśnie tu jesteśmy. To oznacza, że poszedłem dalej, to oznacza, że żyję. To oznacza, że uratowałem sam siebie. Nie chodzi o to co na twój temat sądzą inni, jak cię postrzegają – tak naprawdę to nie ma najmniejszego znaczenia, jest tylko rodzajem scenografii. Rzecz w tym jak ty rozumiesz sam siebie i czy potrafisz zostać swoim własnym przyjacielem. Kimś kto potrafi sobie pomóc. To jest prawdziwa duchowość. To jest Duch w działaniu. Duch z którego nikomu nie musisz się tłumaczyć, nikogo zapewniać, ponieważ odkrywasz go w Sobie i to On zaczyna cię prowadzić. To twój Anioł, który prowadzi cię poza wątpliwość, poza dychotomię „dobra i zła” – ukazuje ci, że wszystko jest Nauką i jest po to właśnie byś przebudził się ze snu Formy i Funkcji. 

Prawdziwy problem polega na tym, że my nienawidzimy sami siebie i dlatego właśnie jesteśmy dla siebie tak nieczuli i okrutni. Dlatego ten świat staje się dusznym piekłem samo – potępionych istot, które same siebie skazały na zagładę i wciąż mordują się nawzajem w imię „lepszego jutra”. Jednak „to jutro” nigdy nie nadchodzi. Nie przyjdzie zbawienie na które czekamy, nie przyjdzie Jezus, Budda by nas uratować. W tym tunelu zrozumiałem ponad wszelką wątpliwość, że jedynym, która naprawdę może  nam pomóc jesteśmy my sami. Musimy przestać sami siebie nienawidzieć, sami siebie niszczyć i potępiać, sami siebie skazywać na zagładę, ponieważ to w nas jest Bóg. Nie w mitycznym niebie. 

Taka jest Prawda. 

Mamy nieskończoną wartość jako żywa, czująca Istota, która jest większa niż to co posiadamy, niż wszystkie materialne skarby tego otumanionego materializmem świata, nie ma ceny, za którą warto sprzedać duszę. Jednak my tego nie rozumiemy, ponieważ uważamy, że jesteśmy bezwartościowi. Każda Istota jest absolutnie wyjątkowa, jest jedyna w swoim rodzaju i każdy / każda z nas musi zrealizować siebie. Rozpoznać boską i odwieczną naturę. 

Wtedy w tamtym czasie byłem bardzo daleki o tego zrozumienia. Czułem się jak śmieć dryfujący po ścieku miejskiej kanalizacji  bezdusznego miasta. W metrze pod ziemią pisałem pierwszą książkę, której w zasadzie nikt potem nie przeczytał. Byłem nikim dla świata i wszystkim dla siebie. Pisanie było moim ratunkiem i modlitwą – było i jest – tym co pomaga. 

Gdzieś głęboko pod tym wszystkim jest w nas Niewinność. 

Czystość. 

Jednak zagubieni i oszołomienim świadomym lub mniej świadomym cierpieniem nie możemy tego rozpoznać. Nie widzimy prawdziwych siebie. Widzimy jedynie konstrukt, maskę, zmechanizowaną sztuczną personę stworzoną przez warunki, programy i okoliczności. Noszącą w sobie złogi bólu i krzywdy, nagromadzenie kłamstw i wyobrażeń, przesądów, lęków – które są programami gatunkowymi stworzonymi przez Ignorancję – Matkę Cierpienia, która nas karmi mlekiem bólu. 

Ten tunel jest symbolem ciemności. Duszy, która straciła blask i poczucie sensu, została zdominowana przez Personę – Mózgogłowie, zamknięta w klatce i karmiona nieskończonymi iluzjami bazującymi na lęku i paranoi. Istota ludzka w takich okolicznościach staje się ogłupiona i rozproszona, nie wie czego się złapać i za czym podążać. To jest stan Amoku – Nieobecności. Życie na oślep. W tym wypadku Głupiec jest po prostu pogrążonym w rozpaczy Ignorantem, który szuka pocieszenia w narastającym chaosie świata istot podobnych sobie. Ślepcy prowadzą ślepców. Głupcy nauczają Głupców. „Wiedza”, która z tego wynika jest bezużyteczna, ponieważ jest urojona. Wierzysz, że postrzegasz mroczną prawdę o naturze świata, którą ukazuje to rozpędzone do granic absurdu miasto – trawiące w swoich bebechach zmodyfikowanych sztucznych ludzi – ofiary skazanej na zagładę i upadek cywilizacji. To jest twój stan umysłu. Twoja zaburzona negatywizmem percepcja. To co widzisz nazwane jest Projekcją, której źródła przez cały czas masz w sobie. Dlatego ucieczka przed sobą jest niemożliwa, bez względu na to w jakie miejsce na ziemi się udasz. 

Nie uciekniesz. Wcześniej czy później staniesz się świadkiem swojego cienia i prawdopodobnie zostaniesz przez niego zdominowany – ponieważ na poziomie, jakiego w tym czasie nie rozpoznajesz – chcesz się uwolnić. To są procesy poza jurysdykcją Mózgogłowia – Programu. To jest Nieświadome i działa poza detektorem zniewolonego umysłu, który zawsze myśli, że jest najważniejszy. Istota ludzka została zdominowana przez umysł, który w tym rozumieniu stał się po prostu pasożytem, tym co żeruje na ciele i energii – ponieważ umysł nie ma źródeł zasilania energią życia. W pewnym sensie jest jak sztuczna inteligencja bazująca na zgromadzonych zasobach danych i wrażeń zmysłowych z których tworzy sztuczny obraz „rzeczywistości”. To jest mentalna projekcja – symulacja. 

W świecie ery informacji zachodzi programowanie umysłu przez umysł poprzez cały medialny przemysł informacyjno – rozrywkowy. Radio, gazeta, telewizja, internet – kanały programowania percepcji i dostarczania pokarmu dla zniewolonych umysłów, które upodobniają się do siebie ponieważ absorbują te same programy / wizje. Przestają widzieć rzeczywistość, a zamiast tego widzą projekcję / wyobrażenie tej rzeczywistości. To jest prawdziwa globalizacja percepcji. Homogenizacja. Monokultura. To jest świat w jakim żyjemy. Wszyscy stają się do siebie coraz bardziej podobni. Jak roboty / klony.  

Jesteśmy karmieni tym samym gównem. Modyfikowaną sztuczną paszą wyobrażeń na temat świata, którego już nawet nie doświadczamy. Żyjemy w klatkach na raty, karmieni iluzjami, stymulowani do ciągłej bezsensownej aktywności i konsumpcji, pozbawieni kontaktu z prawdziwą naturą siebie i świata. Po prostu tak to wygląda. Wystarczy się zatrzymać i przyjrzeć. Przestajemy być ludźmi stajemy się Programami do bezdotykowej obsługi Symulacji Istnienia zarządzanej przez stworzone przez nas Algorytmy. Coraz bardziej apatyczni i obojętni. To jest nasza kolektywna karma (prawo przyczyny i skutku / akcji i reakcji / działania). 

W naukach wedyjskich jest mowa o trzech fundamentalnych gunach / jakościach, które są w pewnym sensie zasadą porządkującą. Są to:

Sattva Guna, która reprezentuje światło, błogość, dobroć.

Rajo lub Rajas Guna, która reprezentuje pasję i ruch.

Tamas Guna, która reprezentuje ciemność i bezwład. 

Kiedy kolektywnie brakuje nam zasług z powodu dominującego powszechnie egoizmu i ignorancji – zasadą porządkującą / dominującą naszą rzeczywistość jest guna / jakość Tamasu. To jest planetarny Czas Ciemności – tak zwana Kali Yuga. To właśnie w Londynie nastąpiło moje bolesne przebudzenie do tej prawdy w sposób definitywny, który po prostu pozbawia cię złudzeń – ukazuje ci świat takim jaki jest na ten właśnie moment twojej percepcji / świadomości. Energia tego miasta jest w pewnym sensie okultystyczna i mroczna, w moim odczuciu to miejsce jest Polem Energetycznym związanym właśnie z jakością Tamasu i pełni rolę amplifikatora – wzmacniacza tej energii. To miasto uwodzi, pochłania i konsumuje ludzką duszę jak każde współczesne przemysłowo – rozrywkowe skupisko. 

To tutaj w tym miejscu rozpoczyna się moja Podróż Głupca – Duchowa Droga. 

I rozpoczyna się ona jednocześnie od Upadku. 

W tej zmechanizowanej Iluzji ignorancja jest domyślnym ustawieniem. Po prostu jesteśmy zagubieni, brak nam orientacji i kierunku – dryfujemy w poszukiwaniu krótkotrwałych chwil szczęścia. Jednak okazuje się, że jest tego jak na lekarstwo, większość naszego życia zajmuje nam poszukiwania i próby zdobycia owego „szczęścia”. Jednak prawdziwy problem polega na tym, że to „szczęście” jest w pewien sposób spreparowane – jest obiektem / stanem, który chcemy zdobyć, ponieważ  zapewniają nas o tym inni, którzy jakby tego było mało wcale tego tak naprawdę nie doświadczyli. Oni tylko udają. Cywilizacja jest produkcją fałszywego szczęścia, którego sprzedażą i dystrybucją zajmują się media tworząc wzorce / programy. Jednak wszystkie te obietnice w swojej esencji są puste. Cały zabieg polega na tym byś do tego dążył, usiłował, starał się, pretendował, ponieważ to generuje energię, która to wszystko zasila i utrzymuje w ruchu. Spełnienie jest krótkotrwałe i jedynie wzmacnia Głód. Zasila moduł kontrolujący – Pożądanie. 

+ i – 

Rodzimy się z pożądania w deterministycznym zaprogramowanym biologicznym systemie uwarunkowania, który w pewnym sensie jest ślepy i mechaniczny. To skutek powtarzalności. Zagęszczania. Jego zadaniem jest powielać i modyfikować kod. Taki jest poziom rozumienia zgodny z doktryną Mózgogłowia i jego matematyczno – logicznego dualistycznego królestwa: 0 – 1. Tak – Nie. Potwierdzenie i zaprzeczenie. Logika jest więzieniem stworzonym przez Mógogłowie. To mechanizm zamknięcia. Pole, które zostało zakodowane bezsensownym zapętlonym działaniem, którego zadaniem jest trzymać nas w tej Klatce. Kolejna Mutacja: z węgla do krzemu, z analogu do cyfry. Inteligentne zaprogramowane mięso połączone siecią roju, niezdolne już do życia poza technologią.  To jest ostateczne piekło logicznego umysłu, który staje się jedynie mechanizmem – algorytmem. Nie ma już w nim nic co jest zdolne go przekroczyć. 

W tym rozumieniu głupiec jest Ignorantem, jest kimś kto nawet nie wie, że nie wie i nie obchodzi go to. O staje się pustką – nicością. To czysty bezmyślny bezsens, którego istoty w nim pogrążone nawet nie są zdolne widzieć i rozumieć konekwencji. Po prostu spada w przepaść Otchłani. Ignorując ostrzeżenia Białego Psa – bezwarunkowej miłości i zaufania do wewnętrznej natury Mądrości. Instynkt samozachowawczy, głęboki poziom intuicji, kontrolowanie mechanicznych i zaprogramowanych odruchów  tamasowej natury, która dąży do rozpadu i dezintegracji. Biały Pies to wierność swojej wewnętrznej naturze – Duchowi. Mądrość Miłości, która jest zdolna prowadzić nas przez tą Mroczną Mechaniczną Krainę. To męstwo i odwaga by zaufać temu co w nas dobre oraz pozytywne i prowadzi nas ku Światłu – Wiedzy. Ducha nie można zautomatyzować, nie sposób go zapętlić w tym Programie, ponieważ przekracza i transcendentuje każdy Warunek czyniąc go zręcznym środkiem – narzędziem wyzwolenia. Dlatego każda tradycja duchowa zawiera w sobie prawdziwą ścieżkę, tylko trzeba umieć ją odnaleźć pośród tego co służy jedynie kontroli i zniewoleniu. Jednak, aby to umieć zrobić trzeba mieć Zrozumienie – widzieć i rozpoznawać esencję pod maską ceremoniału i doktryny i widzieć dokąd tak naprawdę prowadzi oraz komu służy. 

Ponieważ Zero to również Koło, które może być zamknięte i zapętlone. Nazwane jest to Maszyną Inkarnacyjną. Procesem Produkcji Surowców Wtórnych – Istot Zniewolonych pozbawionych dostępu do wyższych poziomów Ducha – zamkniętych w obiegu Ignorancji w „duchowości” zmechanizowanej dogmatycznej religii, której „Kapłani” i „Magowie” mają tamasową naturę i cały ich system jest produkcją zasilania dla Tamasu – stan wiecznego upadku, który jest nazwany „rozwojem” i „wzrostem”, „zbawieniem” i „wyzwoleniem”. To iluzja. Oszustwo. 

To jest materialistyczna duchowość oparta na sloganach i pozorach. To najbardziej pierwotna i destrukcyjna struktura Władzy jaka istnieje na tej planecie. To rdzeń i korzeń Przemocy. Najbardziej perfidna forma zniewolenia, ponieważ swój bród maskuje czystością, swoje zło sprzedaje jako dobro. Kiedy obudzisz w sobie prawdziwą Mądrość – zobaczysz to. Prawdziwy Duch nigdy nie kontroluje, nie narzuca, nie dominuje. Wolna wola jest czymś absolutnie świętym. Ponieważ wybór stanowi podstawę Nauki / Ścieżki, a jej ostatecznym celem jest zdolność do Samowyzwolenia – bycie Mistrzem Samego Siebie i zdolność przynoszenia pożytku wszystkim czującym istotom w sposób spontaniczny i poza wysiłkiem. To jest Naturalny Stan – nasz Pierwotny Potencjał. 

Ponieważ 0 to nieskończony potencjał każdej czującej istoty. 

Jednak najpierw musimy umieć pomóc sobie. Siebie zrozumieć i rozpoznać. Odwarunkować się z pogardy i samo – nienawiści. Mieć prawdziwą wiarę w to, że mamy wystarczająco w sobie Mocy, aby ruszyć w Podróż odkrywania Siebie – tego co w nas najlepsze i najcenniejsze i robimy to, ponieważ chcemy pomóc temu światu i istotom które cierpią. To jest Ścieżka Czystego Serca. Pierwszą istotą, którą musimy uratować jesteśmy my sami. Dlatego potrzebujemy kogoś komu się udało przekroczyć cierpienie uwarunkowania, kogoś kto rozpoznał Stan Pierwotnej Wolności i posiada metody, które prowadzą do wyzwolenia z Maszyny. 

Być naprawdę sobą oznacza zaufanie do wewnętrznej prawdy / prowadzenia. Odnaleźć swoją myśl i swoje słowo – prawdziwe i autentyczne. Ponieważ prawdziwą funkcją tego jest zrozumienie i wsparcie, które jest niezależne od świata zewnętrznego i jego odwiecznej gry w dominację tworzy dla nas bezpieczną przestrzeń pozbawioną lęku i poczucia winy. Najważniejszym jest odzyskać szacunek do siebie. To jest Tron.

Nasz problem polega na tym, że pozwalamy samych siebie zdominować i zniewolić, ponieważ nie chcemy podjąć wyzwania, aby ruszyć w Drogę. Boimy się samych siebie, lękamy się tego co w nas jest – cienia, który w nieświadomości przeistacza się w monstrum i kieruje nami. Nazywam to Mózgogłowie. Dominacja zaszczepionych narracji, poglądów, koncepcji na temat siebie i świata, które są jedynie kalką, kliszą, czymś co ma naturę wtórności. To bardzo powierzchowny i spekulatywny poziom widzenia / postrzegania, który umożliwia każdy rodzaj manipulacji i przemocy ponieważ „komunikacja” zachodzi z poziomu sztucznie skonstruowanej persony i operuje w „rzeczywistości sloganu”.

Dobrze jest znaleźć w sobie tą przestrzeń, która jest najbardziej autentyczna i wolna, która jest „nasza” – osobna / oryginalna, ponieważ to właśnie tutaj powstanie nasz Tron. Tutaj jesteśmy najbliżej siebie i mamy dostęp do własnej wrodzonej Mocy, do źródła, które nie zależy od uznania innych. Ponieważ tak naprawdę nie chodzi o sławę, pieniądze i prestiż. Chodzi o Energię, dla której sława i pieniądz oraz uznanie jest tylko formą. Prawdziwa wartość nie leży w formie / opakowaniu. Prawdziwa wartość jest ukryta w działaniu – tym jaki to ma na nas wpływ. Można nazwać to uczuciem.

Dla kogoś kto to zrozumiał i urzeczywistnił Ścieżka staje się Prawdą. Ponieważ naprawdę rozumiesz, że wszystko czego potrzebujesz masz w sobie i w tym wypadku nie jest to slogan – to jest twoje doświadczenie. Tutaj rodzi się prawdziwa Wolność. Stan, który nie wynika z układu okoliczności. To jest Uczucie, które nie przemija – Stan Świadomości / Ducha, który rozumie czym jest i jaka jest jego prawdziwa funkcja – otoczyć Troską – być w naturalnej mandali Współczucia i Mądrości.

Słowo / Dźwięk ma Moc jest narzędziem, które może zniewalać i może wyzwalać. Kieruje nim Intencja, która w Naukach pełni fundamentalną rolę – jest decydującym czynnikiem, który wpływa na karmę – działanie. Jest tym co nas chroni nawet wtedy kiedy popełniamy błędy. Intencja powstaje w Przestrzeni Serca, kiedy nasza Świadomość jest przebudzona z mechanicznej ułdy Mózgogłowia – oznaką tego jest „czucie rzeczywistości” całym sobą, kontakt i połączenie z energetycznym wymiarem istnienia. Wtedy zaczynamy rozumieć, że oddzielność / odrębność / separacja jest wytworem mentalnym / skupiskiem koncepcji i narracji, które produkuje Mózgogłowie i którym się żywi. To tutaj powstaje prawdziwe cierpienie; w umyśle, który nie rozpoznaje swojej własnej natury i manipuluje percepcją, świadomością, energią i ciałem, aby wzmacniać poczucie sztucznej tożsamości – jednostkowej jaźni. To jest korzeń cierpienia samsary – zapętlonego koła uwarunkowanej egzystencji. Wszystko ma naturę mentalną – jest umysłem / świadomością. Zagęszczona i skondensowana forma / materia jest utrwaloną iluzją – nawykiem postrzegania, które wynika z dualistycznej myśli, która chroni Ignorancję przed unicestwieniem. Iluzje / złudzenia chcą przetrwać i kiedy poprzez skuteczną metodę praktyki zaczynasz naprawdę się budzić do Stanu Wiedzy wówczas Mózgogłowie zaczyna atakować twoją Przestrzeń Serca tworząc nieskończoną sieć wątpliwości w której więzi świadomość i próbuje ją na powrót zamknąć w celi separacji i oceniania.

Robi to bazując na twojej skłonności do niewiedzy / obojętności, pożądania lub niechęci wzmacniając i eksponując negatywne nawyki / przywiązania. To jest mechanizm obronny i oznacza to, że dotykasz samego rdzenia Iluzji. Czasy w jakich żyjemy są ewidentnie pod panowaniem guny / jakości Tamasu czyli Ignorancji i Niewiedzy – to jest wzmacniane przez energię pożądania oznacza to dominację negatywizmu, defetyzmu i wszelkiej maści neurotycznych tendencji – wystarczy przyjrzeć się uważnie medialnej maszynerii, która jest cechą charakterystyczną epoki rozpadu. Eksponowane i promowane jest wszystko to co nienaturalne i sztuczne mając jednocześnie masowy zasięg i ogromną moc oddziaływania. Można powiedzieć, że to produkuje istoty ludzkie pozbawione duszy – wrażliwości, które jedyne czego pragną to ciągłej i nieprzerwanej rozrywki, która jedynie wzmacnia fikcję jaką się stali. Doprawdy ciężko znaleźć kogoś kto nie udaje / naśladuje jakiegoś wykreowanego przez masowe media i trendy – wzorca. Kogoś kto naprawdę jest sobą i nie ulega narcystycznej presji szukania uwagi innych. W pewnym sensie każdy staje się produktem, „marką osobistą” – towarem, wytworem potrzeb tych, którym się sprzedaje i do których się mizdrzy. Jest to powszechne zjawisko wśród tak zwanych influenserów, krótkotrwała popularność za cenę stania się fikcyjnym produktem usługowym, który zapewnia tak zwaną „rozrywkę”.

Problem polega jednak na tym, że umysły zaprogramowane przez maszynę masowej propagandy i ignorancji są przekarmione, kapryśne i bardzo szybko się nudzą, ponieważ ich naturalnym środowiskiem jest cyfrowa symulacja, która je hoduje i zarazem nadzoruje, stają się szaleni ponieważ tracą kontakt z tym co prawdziwe, tracą kontakt z ciałem i jego naturalną obecnością w tu i teraz. To tak naprawdę jest błogosławieństwem naszej fizyczności – fundament ludzkiego doświadczenia i zarazem punkt oparcia. Powrót do ciała i jego Obecności jest tym co naprawdę może nam teraz pomóc. To jest odzyskanie dostępu do pierwszej bramy Istnienia.

Nie ma drabiny do sukcesu, która wygodnie umieszcza nas na szczycie, nie ma piramidy sukcesu, która umieszcza uprzemysłowione społeczeństwo wiktoriańskie na szczycie piramidy, która opada w dół do tak zwanych prymitywów świata. Tak naprawdę istnieje tylko szereg opcji, a więc inne ludy świata nie są nieudanymi próbami przebicia nas swoimi unikalnymi odpowiedziami na to fundamentalne pytanie, co to znaczy być człowiekiem. A kiedy ludzie zadają to pytanie, odpowiadają 7000 różnych głosów i te głosy wspólnie stają się naszym ludzkim repertuarem do radzenia sobie z wyzwaniami, które staną przed nami. Ostatecznie to wielka lekcja antropologii.

Jestem pewien, że wielu z was zna pisma Matthieu Ricarda, który jest tłumaczem jego Świętobliwości we Francji i napisał wiele wspaniałych książek w tym książkę o szczęściu, która jest numerem jeden na liście bestsellerów we Francji. Nawet nie nie wiedziałem, że Francuzi faktycznie wierzą w koncepcję szczęścia, on też nie, ale jakoś mu się to udało. Podróżowałem z Mathieu do Nepalu, aby nakręcić film, który nazwaliśmy „Nauką Umysłu”, dlaczego użyliśmy tego terminu nauka, by opisać buddyzm tybetański? Czymże jest nauka, jak nie empirycznym dążeniem do prawdy, a czym jest buddyzm; 2500 lat bezpośredniej obserwacji natury umysłu.

Matthieu, który sam był pierwotnie biologiem molekularnym studiującym w laboratorium laureata Nagrody Nobla w Instytucie Pasteura pod Paryżem, powiedział mi pewnego dnia, że tak wiele zachodniej nauki jest główną odpowiedzią na drobne potrzeby, które spędzamy całe nasze życie próbując dożyć setki bez utraty zębów, my w Tybecie, powiedział, spędzamy całe nasze życie próbując zrozumieć naturę istnienia. Powiedział, że billboardy na Zachodzie celebrują nagie nastolatki w bieliźnie, a nasze billboardy to wiele ścian modlitw o dobre samopoczucie wszystkich czujących.

Wade Davis

W ciele jest Czucie, które jest zarazem konkretne i zawiera w sobie ogrom prawdziwej informacji. W ciele zapisana jest Wiedza, która przekracza wymiar mentalno – abstrakcyjny i jest „ulokowana” poza masowym oprogramowaniem kolektywnych wzorców / matryc, których zadaniem jest manipulowanie naszą świadomością i dostosowywanie nas do nieskończonych potrzeb Maszyny dla której jesteśmy jedynie pokarmem, którego zadaniem jest zasilanie jej energią. To wypaczenie męskiej aktywnej energii twórczej, która zamknięta jest w kalkulacyjno-logicznej części mózgu. To tutaj zrodziła się przemysłowo – cyfrowa cywilizacja, której brak harmonii i współczucia, brak troski i zdolności do przewidywania. To podbój, który kończy upadek i upokorzenie. To przyczyny oraz skutki, których nie sposób już zatrzymać. Na tym poziomie jest już za późno, ponieważ karma rozpadu już dojrzała.

Teraz kluczowa staje się indywidualna świadomość i uwolnienie jej z utożsamienia i przywiązania do świata i „siebie” jako podmiotu „zdarzeń”, które będą zawierać w sobie coraz więcej cierpienia, rozczarowania i strachu. Pierwszym krokiem jest bycie przytomnym w tym procesie. Oznacza to, że jesteśmy świadomi, że na pewnym poziomie ten „stary świat” dobiega końca, bowiem dotarł do granicy „rozwoju”, który w istocie był kumulowaniem negatywnych działań opartych na skrajnym egoizmie i ignorancji. Przez stulecia niszczyliśmy wszystkie te tradycje i ich wiedzę, która łączyła nas ze światem i ukazywała współzależność wszystkich zjawisk i procesów. To łączyło nas z naturą i odwiecznym tańcem życia. To były i wciąż są tradycje szacunku i wdzięczności – postrzegania procesu życia jako daru a nie kary – jako potencjału rozwoju, a nie upadku i potępienia. Tutaj zrodziła się abstrakcyjna doktrynalna mechaniczna religijność Mózgogłowia wraz z rozwojem intelektu jako poczucia „ja” – poczucia – „myślę, więc jestem”. Zachodnia półkula mózgu – świat zachodzącego słońca, który próbuje się reanimować technologicznym urojeniem, ponieważ jedyne co mu zostało to jego absurdalne z punktu widzenia wieczności zabawki, które absolutnie nie są w stanie w niczym pomóc – są jedynie sposobem na ostateczne zamulenie, pozbawienie człowieka świadomości w najważniejszym i decydującym momencie. To jest akt desperacji Mózgogłowia.

Fundamentalne z punktu widzenia Ducha jest zrozumienie „strumienia świadomości” – reinkarnacji opartej na wiedzy, że energia jest w ruchu – to karma – działanie. Świadomość kontynuacji strumienia umysłu zmienia wszystko. To oznacza, że doświadczamy swoich własnych myśli, słów i działań w formie wizji karmicznej z istotami o podobnym potencjale. Skutki naszych działań się multiplikują, pomnażają przez wpływ na inne istoty. To oznacza, że skala uwarunkowania w jakim przychodzi nam się urodzić i żyć jest naszą realną nauką do podjęcia. Jednak najczęściej zupełnie nie mamy tej świadomości. Postrzegamy to jako przypadek, zbieg okoliczności, ponieważ jesteśmy uwarunkowani brakiem pamięci – jak zresetowany za każdym życiem komputer, który jednak posiada w sobie „ślady” poprzedniego oprogramowania w postaci tendencji, skłonności i specyficznego rodzaju postrzegania „rzeczywistości”. W rzeczywistości „rzeczywistość” jest dla każdego czymś innym, ma inny „zapach”, „kolor”, „smak” i jest dekodowana przez każdy indywidualny umysł w odmienny sposób. Wpływa na to nieskończona ilość czynników, których nie sposób zrozumieć intelektualnie, bowiem nasz mózg nie jest w stanie postrzegać poza mechanizmem zmysłów – istnieje jedynie w obrębie zmagazynowanych danych z pola percepcji zmysłowej formułowanej na bazie wgranego oprogramowania języka – nazwy.

Forma tworzy odczucie, które tworzy myśl – słowo – nazwę i tak powstaje określona wizja, którą w pewien sposób nosimy w sobie. W sobie mamy obraz świata, który projektujemy na „rzeczywistość”. Dlatego karkołomne wydają się próby porozumienia w kwestii zgodności tych wizji. W pewien sposób to jest niemożliwe. Z tego punktu widzenia przekonywanie innych do „prawdziwości” swojej wizji jest po prostu absurdalne, ponieważ nie żyjemy w tym samym świecie. Na tym polega cały paradoks. Każdy z nas w pewien sposób ma do dyspozycji swoją własną przestrzeń doświadczenia, w której jest istotą unikalną i jedyną w swoim rodzaju. To przestrzeń wewnętrznego bogactwa. Najczęściej chcemy się dopasować do wizji innych, ponieważ nie rozpoznajemy swojej własnej wizji – nie rozpoznajemy własnego bogactwa i szukamy tego na zewnątrz siebie. Jesteśmy żebrakami, którzy szukają pocieszenia w świecie innych żebraków. To jest prawdziwa nędza tego świata. Kolektywne pole deficytu wynikające z braku rozpoznania i świadomości.

To rodzi przemoc która jest nazwana Strukturą Urojonej Władzy jednej istoty nad drugą. Tak naprawdę nikt nie ma władzy nad nikim. Nikt nie jest lepszy i gorszy – ponieważ jesteśmy inni i to jest nasz prawdziwy dar, który rozpoznany wnosi do tego przepełnionego cierpieniem świata – Światło – Wiedzę. Różnorodność nie jest konfliktem – jest Nauką. Jest nieskończonym w czasie i przestrzeni potencjałem, którym możemy się szczodrze obdarowywać. Jednak ulegliśmy dominacji – brutalnej sile Ignorancji, która chce zarządzać poprzez homogenizację i unifikację. To rodzi absolutny brak szacunku do inności i totalny brak świadomości przestrzeni wewnętrznej, ponieważ żyjemy jedynie w zewnętrznej Symulacji – Stymulacji, którą można programować i wyświetlać jak film wprost do pola zmysłowego zniewolonych istot jakimi się staliśmy.

Maszyneria Mediów czyni z nas żebraków i istoty upośledzone, ponieważ programuje w nas kolektywną i masową wizję jedynej „rzeczywistości”. To jest podłączenie mas do kolektywnego Medialnego Mózgogłowia. To rodzi Symulację – Projekcję – Jednolity Program. To więzi świadomość w zmysłowym polu – w filmie. Istota ludzka staje się Widzem – kimś absolutnie biernym i pasywnym. To wysysa z nas Duszę – Energię, którą moglibyśmy użyć do podróży wewnętrznej, do powrotu do samych siebie. Jednak drogę wytyczona nam w drugą stronę do Otchłani Chaosu – gdzie wszystko traci sens i znaczenie – jest równo-nieważne. Czym więcej technologii tym mniej Ducha, czym mniej natury tym więcej cierpienia.

Proces uzdrawiania zaczyna się od znalezienia przestrzeni wewnętrznej – wolności własnego świata. Ciszy i spokoju. Medytacji. Bycia ze sobą, aby na powrót nawiązać relację z własnym Duchem. Z tym co w nas Święte i Obecne. To powoduje, że stajemy się w pewien sposób naprawdę niezależni względem tej Zaprogramowanej Symulacji. Potrafimy sami sobie pomóc. Być dla siebie wsparciem i przyjacielem. To jest moment, który decyduje o tym czy jesteśmy na autentycznej ścieżce duchowej, bowiem istnieje ona tak naprawdę wewnątrz nas samych i dla każdego w pewien sposób jest inna i wyjątkowa. Nie istnieją wspólne drogi. Istnieje wspólna podróż przez jakiś czas. Dzielenie się doświadczeniem i wglądem. To jest prawdziwa twórczość kiedy nie próbujemy nikogo zatrzymać na tym co robimy, nie próbujemy nikogo uwieść swoją twórczością. Nie mamy żadnych fanów i naśladowców, wyznawców i wielbicieli. Wszystko bez wyjątku czynimy wolnym i niezależnym. Nikogo nie przekonujemy do niczego, z nikim i z niczym nie walczymy. Nie jesteśmy przeciwko i nie jesteśmy za. Nie potwierdzamy i nie zaprzeczamy. Nie 0 i nie 1. Żadnego kodu. Żadnego programu. Żadnej doktryny. Żadnej metody. Ponieważ TO już tu jest przez cały czas i zawsze. Każdy to ma i tak naprawdę żyje w tym.

Pytanie; czy jest tego świadomy?