Odpowiedzią jest skala zależności. Dług. Odpowiedzią jest ład polityczny ustanowiony po wojnach światowych i nierozerwalność tzw: „władzy” i „biznesu”. Odpowiedzią jest ukryty mechanizm za tarczą politycznego zegara w postaci nieformalnych grup ponadnarodowych interesów, których potęga przekracza każde prawo.

Stanowione prawo przestało służyć swym teoretycznym beneficjentom, czyli społeczeństwu. Kiedy po drugiej wojnie światowej planetarny organizm zaczął się spajać w jedno współzależne ciało tworząc struktury zarządzania międzynarodowego – rolą ustanawianych przepisów było i jest zabezpieczenie potęgi swych dzieci – Korporacji. Cały system polityczny na szczeblach poszczególnych krajów stał się nic nie znaczącym Spektaklem. Grą pozorów dla zachowania iluzji demokracji społeczeństwa obywatelskiego, zachowując swoje prowizoryczne mechanizmy w postaci wyborów i referendów. Prawdziwa władza ulokowana została w ekonomii i obrocie kapitałem. To kapitał i ekonomia zarządza każdym współczesnym konfliktem zbrojnym i zmianą ustrojową na tej planecie. Każdy ruch na geopolitycznej szachownicy dyktowany jest strategią pieniądza. Ten mityczny 1 % to konkretni ludzie z konkretnymi nazwiskami zarządzający firmami, których kapitał może się równać z PKB poszczególnych krajów.

Jak wiemy rolą polityków jest przedstawicielstwo, reprezentacja społeczeństwa – jednak wraz z rozwojem globalnego systemu zarządzania i tworzenia kolejnych poziomów skomplikowanej piramidy – role te stały się tylko kabaretowym popisem kiepskich aktorów nie mających żadnej faktycznej mocy sprawczej w sprawach naprawdę istotnych, zamiast tego stali się Instrumentami wdrażania „pod progiem” rozwiązań istotnych z punktu widzenia globalnego kapitału. Przeciętny zjadacz taniego chleba jest tak zajęty przetrwaniem i uczynieniem swojej egzystencji znośną, że zagadnienia w jaki sposób współczesny świat funkcjonuje tak naprawdę i co w rzeczywistości czyni jego życie tak jałowym i pozbawionym jakichkolwiek perspektyw po prostu nie istnieją w obrębie jego świadomości, to czym się zajmuje to tematy zastępcze podawane każdego dnia i każdej godziny w obiegu medialnego ścieku wprost do jego mózgu i sytemu nerwowego. W żadnej telewizji nie usłyszymy o układach podprogowych tak zwanej polityki – to co dostajemy to podrasowany fotomontaż ludzi – kukieł, którzy wchodząc w te struktury polityczne i pozorny pluralizm partyjny (rozumiemy to jako deklarowana reprezentacja woli różnorakich grup społecznych) jest w istocie w najlepszym wypadku wysoce dyskusyjny nie wspominając nawet o oczywistych korzyściach materialno – społeczno – towarzyskich wynikających z faktu „bycia u steru” i realizowania swoich personalnych planów na przyszłość. W moim odczuciu ludzie, którzy od lat, a czasem od dekad nie opuszczają murów Parlamentów i Struktur Rządowych w porażającej większości stracili kontakt z rzeczywistością swoich wyborców. Znamienne jest to, że dla przykładu w polskim życiu politycznym wciąż widzimy tych samych ludzi, których nie kompromituje nawet to, że w zależności od potrzeb zmieniają barwy polityczne i poglądy zupełnie przeciwstawne tym deklarowanym w kampaniach wyborczych. Polityka stała się zawodem, a nie misją społeczną wynikającą z mądrości i altruistycznej potrzeby wspierania swojej ojczyzny i rodaków. To „zawodowstwo” jest patologią, za którą płacimy wszyscy, a jednym z bardzo negatywnych skutków jest uzasadniona odraza społeczeństwa do udziału w życiu politycznym i społecznym – co z kolei „owocuje” panowaniem coraz bardziej prymitywnych i ogłupionych swoją własną grą polityków, którzy stali się również zawodowymi cynikami i oportunistami.

Obecnie polityka to sztuka lawirowania i magiczny pokaz iluzjonistów wyciągających gumową kaczkę z melonika dla radochy gawiedzi, podczas gdy najważniejsze decyzje podejmowane są poza tym „emocjonującym show”, decyzje o których tutaj piszę to te, które dotyczą w sposób bezpośredni warunków naszego życia, a do nich w szczególności w zglobalizowanym świecie XXI wieku należą wszelkie wiążące umowy międzynarodowe, które głównie pisane są w imieniu i interesach potężnych korporacyjnych molochów. Druga połowa XX wieku to proces ekspansji modelu korporacyjnego na płaszczyźnie fizycznej i co najważniejsze umysłowej. Państwa i społeczności narodowe zostają podpięte pod „Sieć Zależności” w imię „wzrostu gospodarczego” i „bezpieczeństwa”. Natomiast przestrzeń umysłową Kowalskiego i Smitha coraz bardziej dominuje konsumpcjonizm i korporacyjny element modelowania tzw „lifestyle” w ślad za tym idzie „holistyczna komercjalizacja” jako specyficzne „sacrum nowoczesności”. Stworzenie satelitarnego matrixa natychmiastowej informacji – umożliwiło i sfinalizowało cały ten proces podłączając indywidualną świadomość jednostki pod „Program”: kupuj, pracuj, umieraj. Nieświadome konsekwencji beztroskie narcystyczne życie – jest produktem skalkulowanym na realny finansowy obrót i umożliwia bezprecedensową skalę warunkowania społecznego, poprzez docieranie i dostrajanie przekazu do grupy najbardziej podatnej na manipulację – do dzieci i młodzieży. W ślad za tym poszła świadomie lub nie psychologiczno – socjologiczna technologia bezstresowego macierzyństwa kultywowana przez pokolenie dobrobytu i złotej ery zakupów. Problem polega jednak na tym, że „oferta” świata – sklepu, rzeczywistości – zabawki jest mocno na wyczerpaniu. Jednak dla ludzi wyhodowanych w cieplarnianych warunkach spełniających się bez wysiłku zachcianek (do tego z „miłości”) i ich wdruków psychicznych oraz totalnego uzależnienia od elektroniczno – telewizyjnego amerykańskiego snu nadawanego 24/7 przebicie się przez ten spektakl na masową skalę jest trudne, bo skrajnie niewygodne i wymagające myślenia. Tak ten świat stał się interaktywną symulacją komputerową z przodu monitora i dogorywającą zdewastowaną planetą z jego drugiej strony.

Korporacyjną receptą stało się Zagłuszenie, Zamulenie, Zaśmiecenie umysłów mas i wyciskanie ich do granic wytrzymałości tej planety z wszystkiego co da się użyć lub sprzedać. Międzynarodowe umowy jakie krążą obecnie jak Titanic po krach rozpadających się gospodarek to TTIP, CETA i TISA i im podobnych jakie „Imperium Kotleta i Parówy” podsyła jak robaka na wędce przy której kołowrotku operuje „Konglomerat Szakali w owczych garniturach”. Teraz takie sprawy się załatwia za zamkniętymi przed jakąkolwiek opinią wyciszonymi prawniczą nowomową drzwiami i najzabawniejsze jest to, że to jest normalne. Pytanie – od kiedy? Pytanie – jak do tego doszło? Dziwują się panie dziennikarki i panowie felietoniści.

Jak to?

Odpowiedzią jest skala zależności. Dług. Odpowiedzią jest ład polityczny ustanowiony po wojnach światowych i nierozerwalność tzw: „władzy” i „biznesu”. Odpowiedzią jest ukryty mechanizm za tarczą politycznego zegara w postaci nieformalnych grup ponadnarodowych interesów, których potęga przekracza każde prawo. Weźmy dla przykładu dług w Polsce. Oficjalnie to 900 miliardów PLN, co stanowi ponad 50 % w stosunku do krajowego PKB (źródło Ministerstwo Finansów), jednak to tylko tak zwany dług oficjalny, który nie jest długiem realnym, mamy jeszcze dług ukryty, który jest zadłużeniem państwa względem świadczeń socjalnych dla obywateli i jego gwarancji typu Zakład Ubezpieczeń Społecznych ta kwota to uwaga…3 bln PLN. Komu wisimy kasę? Głównie są to instytucje i podmioty zagraniczne. Z czego w samym sektorze usług finansowych w PL tylko 40 % jest własnością obywateli i rządu. 80% obligacji skarbowych jest w rękach obcego kapitału. Tak jest na całym świecie. Tak się kupuje państwa, a odpowiedzialni są za to bezpośrednio ludzie na których oddajemy głosy podczas wyborów. Płacimy podatki za jak to powiedziano państwo, które istnieje tylko teoretycznie. Doszliśmy do takiego absurdu, że fizyczne osoby posiadają majątek, który umożliwia dosłowne wykupowanie świata.

Najbardziej „gorący” przepis w umowach typu CETA jest ten dotyczący ICS (Investment Court System) innymi słowy są to korporacyjne „sądy”, które zajmują się sądzeniem i rozstrzyganiem własnych spraw, co w praktyce sprowadza się do „osądzania” nieposłusznych korporacjom państw. Iście Kafkowski Proces, gdzie pozywającego nie obowiązuje powszechny system prawniczy w danym miejscu. Te procesy są ponad. Kluczową sprawą jest w tym wypadku usankcjonowanie na mocy prawa szkodliwych i destrukcyjnych praktyk względem naszej planety i jej ekosystemu – co jest naszym dobrem wspólnym, bowiem póki co oddychamy tym samym powietrzem – w przypadku energetycznych Korpokracji. Przykłady z przeszłości można mnożyć. Doskonałym i lukratywnym biznesem może być biznes odszkodowawczy – sam w sobie. Czysty prawniczy pieniądz wydobyty z budżetów społeczności i państw. I w przypadku tej konkretnej umowy CETA, której projekt jest w polskim sejmie – to wbrew pozorom nie jest ona umową dotyczącą jedynie Kanady i UE, ale każdej firmy międzynarodowej, która w Kanadzie jest zarejestrowana w tym rzecz jasna firm z farmy wujka Sama.

Sam opublikowany dokument to 1600 stronicowy zapisany „hieroglifami” korporacyjno – prawniczymi „poemat” Cywilizacji Mózgu. Bez odwołania. Smak tych „gospodarczych cukierków” skosztowała już Argentyna i Egipt, które zostały pozwane przez koncern Veolia, który zajmuje się gospodarowaniem odpadami, energetyką i szeroko pojętym sektorem wodno ściekowym (24 Euro mld obrotu, ponad 150 tyś pracowników na pięciu kontynentach) powodem było podniesienie przez Egipt płacy minimalnej, a Argentynę za zamrożenie cen energii. Ekwador natomiast w wyniku cofnięcia koncesji na wydobycie ropy teksańskiej firmie wydobywczej „Oxy” z powodu nielegalnych działań związanych z odsprzedawaniem praw produkcyjnych został pozwany przez wspomniany mechanizm arbitrażowo – sądowniczy do zapłacenia kary 2,3 mld dolarów na rzecz amerykańskiej korporacji pomimo ewidentnego złamania lokalnego prawa. Polska procesowała się do tej pory w ten własnie sposób z dwoma molochami jak amerykański koncern branży spożywczej Cargill i holenderskim Eureko wypłacając kolejno 20 mln dolarów i 9 mld złotych odszkodowania.

Te pieniądze zapłacone w ramach absurdalnych odszkodowań – to pieniądze jakie podatnicy dostarczają do budżetu państwa za sprawą własnej pracy i prowadzenia działalności gospodarczej. Teraz polski rząd przyjmuje pod obrady projekt, który w ewidentny sposób broni interesów korporacyjnych molochów i w bezprecedensowy sposób umożliwia im gospodarczą ekspansję, umacniając potęgę budowaną jedynie z powodu chęci zysku i władzy, a powszechnie wiadomo, że potencjalne zyski z tytułu takich umów jak TTIP czy CETA są dla gospodarek lokalnych raczej słabo opłacalne.

Zatem pytam: W czyim interesie zasiadają ci ludzie z tekami ministrów i mandatami posłów w tak zwanym parlamencie?

Dla kogo ci ludzie tak naprawdę pracują?

Jednodolarówka z piramidą stanu posiadania w ciągłym obiegu. Szkaradny drukowany bóg rzucający długofalowe klątwy wieczystego długu. Bliski i Daleki Wschód, Ameryka Południowa, Afryka – kontynenty – abstrakcyjne plamy na mapie, granice – umowne linie oddzielenia, krążące po spirali satelity nadające sygnał hipnozy.

Żywienie mózgu jest u szczytu piramidy. Pokarm bezpostaciowy – nie możesz go dotknąć, powąchać, poczuć na języku. Jeżeli spojrzymy na świat jak na organizm jest to osocze krwi, esencjonalny płyn odżywiający wirusa ignorancji. Stosunkowo łatwy w kompozycji i należycie łatwostrawny i co najważniejsze – wszechobecny, zlany z tłem, wkomponowany w ruchomy kontekst podlegający modelowaniu w źle umówionej rzeczywistości 3D. Te trzy wymiary to:

Programowanie.
Zapętlenie.
Eksploatacja.

Programowanie to system wdruku. Wyznaczenia parametrów i przestrzeni umysłowego obiegu – pierwotne ograniczenie. Mamy wdruki kolektywne i indywidualne, są jak ścieżki wytworu muzycznego tworzonego przez elitarnych DJ 3D. Nazywam to drukowaniem światopoglądu. Odpowiedni program należy napisać i wdrukować. Najsilniejsze wdruki są najbliżej – to rodzina, która sama w sobie jest systemem wdruku pobieranego z oprogramowania danego kraju i jego uwarunkowań społeczno – kulturowych. Jest to pierwszy i fundamentalny poziom drukowania w trybie „głębokim” a jego konsekwencje ponosimy całe życie. Wdruki są mentalnymi i psychologicznymi uzależnieniami, które formują tzw: „bezpieczną klatkę”. Zatomizowane społeczeństwo kolejnego tysiąclecia jest już tylko i jedynie systemem klatek – hodowlą 3D. Społeczeństwem kompletnie uzależnionym od destrukcyjnej cywilizacji i jej toksycznych wytworów. Klatka – jest też przydziałem roli w kaście społecznej, bowiem: „możesz być kim chcesz” jest jedynie zaklęciem kapłanów – władców szczurzej hodowli, kołowrotkiem niespełnionych marzeń. Bieganiem w koło. Kolejnym fundamentalnym poziomem wdruku jest ta mityczna edukacja. Pod system w systemie. Nauka papugowanej „mądrości” wątpliwej jakości. To w dużej mierze nauka socjalizacji, dyscypliny i uległości. To wdrożenie w oprogramowanie „nagrody i kary”, „rywalizacji” oraz darwinowskiej drabiny „ewolucji”, czyli bezwzględność zgarnia wszystko. To konstrukt operacyjny „społeczeństwa powtarzaczy” – klepanie farmazonów bez końca, innymi słowy kolektywnie wygenerowany „szum” wzorców, zasad i standardów.

Ten szum to niewidoczna energetyczna matryca gatunkowego otumanienia. Koncepcja tabula rasa dla elity DJ 3D to prawdziwy Legoland, można doprawdy na grubo bawić się klockami. Wielkie jałowe perfectum perpetuum mobile. System nie jest układem politycznym, to układanka psychologiczna, konstrukt oparty na konkretnej wiedzy z zakresu warunkowania zachowań, który zakotwiczony jest w uzależnieniu. To rdzeń procesora. Szukanie jednostek i przypisywanie im odpowiedzialności (wszystkie te teorie spiskowe o tajnych klubach i stowarzyszeniach) jest kolejnym mechanizmem zabezpieczającym rdzeń. Ten program jest bezosobowy jedynie używającym w ramach potrzeb zniewolonych istot ludzkich żerując na ich prymitywnych gadzich obiegach. Nazywam to Amokiem. Zbiorową nieświadomością. Cage 17 – system operacyjny kolektywnej ignorancji.

To kolejna udoskonalona wersja składająca się z hardłeru i softłeru. Hardłer to układ planszy zewnętrznej – społeczno – polityczny, administracyjno – egzekucyjny opresyjny konglomerat operacyjny dla ciała fizycznego. Softłer to kompatybilny z nim wewnętrzny system dostosowawczy. Suma naszej niewiedzy to siła tego bezosobowego Monstrum. Każdy z nas jest nitem na układzie scalonym pilnującym by poziom okrutnej ignorancji pozostał nienaruszony i gwarantował udział w ostatniej wieczerzy podczas której główną atrakcją jest szlachtowanie istot żyjących na miliony niewiarygodnych sposobów i pożeranie tej energii by mieć siłę kontynuować ten absurd.

Kolejnym meta wdrukiem jest religia. Perfekcyjnie dopracowany VR – system urojeń. Nie mówię tutaj o pierwotnej duchowości, czy autentycznych naukach konsekwentnie niszczonych przez okrutnych kapłanów i magów religii Mózgu. Mówię o Automatycznej Religii opartej na organizacji i systematyzacji systemu wierzeń, która charakteryzuje się objawem: „obrazy uczuć religijnych”, brakiem wiedzy o własnym stanie i rodzajem mdłej i lepkiej wierze w bliżej nieokreślone wymiary przyszłej wiecznej egzystencji po wsze czasy w jasnych i kwiecistych ogrodach w mało precyzyjnych lokalizacjach. W aplikacji „jak dojadę” nie znajdziesz. Za górami za lasami mieszka Bóg z Aniołami. To w istocie okrutny trik i ludzie, którzy go stosują świadomie to postacie z wideoklipów Behemota albo Arki Noego. Monoteistyczno – mesjanistyczny masochizm to ukrzyżowanie Ducha.

Zapętlenie. To już jest konsekwencja tego co powyżej. Jeżeli ustawisz pokrętła i parametry – maszyna chodzi sama. Sama się stymuluje i pilnuje. Sama się karze (o dzięki ci dobrotliwy Boże) i wreszcie sama się potępia. Czym jest nóż w Mózgu? To cięcie taśmy zapętlenia. Reality check. Zapoznawcza wycieczka po Systemie Nerwowym. Psucie przycisków. Hakowanie systemu martwej klatki. Spadamy w otchłań piramidy głupoty i okrucieństwa – coraz głębiej i głębiej. Widzisz to? Wierzysz w wyższość ras? W nieomylność twojego srogiego Boga? W mitologie wybranych narodów? To spiesz się z tym, bowiem niebawem udusisz się z braku tlenu, w własnych wymiocinach i odchodach. Nie pomoże ci krzyż i flaga, modlitwa i urojeni bohaterowie ze zmyślonej i przepisywanej historii z którą masz kontakt czysto teoretyczny. Czas się obudzić. Zadbać o to miejsce, zadbać o spokój – otworzyć oczy. Ujrzeć takich jak ty sam ludzi, którzy zostali zniewoleni przez brak świadomości, bo widzisz tylko tak możemy sobie pomóc.

Ta planeta to nie więzienie. To prom kosmiczny. Prawdziwa Arka bez ego. Już czas. Ruszyć, odnaleźć konstruktywną rolę na pokładzie. Stać się częścią Załogi.

Odciąć zasilanie nieludzkiej eksploatacji i zhakować cały ten system bezmyślnej autodestrukcji. Jak podobno wrzasnął Goethe na łożu śmierci:

„Więcej światła!”