Nasze osobliwe metafizyczne opinie w godzinie udręki są jak zabawki przy łóżku śmiertelnie chorego dziecka.

Samuel Taylor Coleridge

Za­po­mnij o do­sko­na­łej spo­łecz­no­ści i do­sko­na­łej isto­cie ludz­kiej. Po pro­stu spójrz na to jak funk­cjo­nu­jesz. To jest ważna rzecz. To kul­tura unie­moż­li­wiła or­ga­ni­zmowi w pełni roz­kwit­nąć w swo­jej wy­jąt­ko­wo­ści. Umie­ściła ona złą rzecz – osobę do­sko­nałą – przed czło­wie­kiem. Cała rzecz zro­dziła się z od­dzie­la­ją­cej świa­do­mo­ści ludz­ko­ści. Nic nam to nie przy­nio­sło poza prze­mocą. Dla­tego żadni dwaj guru, ani zba­wi­ciele, ni­gdy się nie zga­dzają. Każdy chce wy­chwa­lać swój wła­sny non­sens.

U. G. Krishnamurti

Prepers jest tutaj archetypem. Zdemolowanym człowiekiem szukającym wolności i spokoju, który był już w tym miejscu w którym większość z was wciąż jest i coś przeczuwa, głęboko poza mechanizmem zmysłów i zmyślenia. Tym co ukazuje nam poziom naszego zamroczenia jest brak czasu, brak możliwości zatrzymania, brak zdolności widzenia poza to co „jest”. To coś to tak naprawdę widmo – konstrukt zainstalowany w naszym masowym komputerze – kolektywnym polu zmutowanego umysłu – roju, który nie widzi siebie poza sobą, nie rozpoznaje wizji – pustki. Wszystko wygląda fizycznie i solidnie i jest zapakowane w logiczne pudełko Mózgogłowia. To wielki Procesor – Programator. Cybernetyczno – biologiczny Meta – Mag stworzony z czarnej materii naszej Nieświadomości. W tym rozumieniu tą Symulację kontrolują Mroczne Siły, dlatego ma ona tak okrutną postać i jest zagęszczona – do bólu. Był kiedyś taki Soter, który ukazał nam, że istnieje możliwość wyzwolenia nawet poprzez Ból. Jednak musisz przekroczyć utożsamienie, przekroczyć pogląd. Musisz zhakować Oprogramowanie Mózgogłowia. 

Być poza lękiem i nadzieją, zaprzestać jakiejkolwiek projekcji, ponieważ projekcja jest infekcją choroby umysłów. Rezultatem jest znormalizowane szaleństwo – cywilizacja pogrążona w absurdalnych marzeniach o urojonej potędze gdzie przetrwanie staje się obsesją, która niszczy i pożera wszystko co ma w sobie choć odrobinę wolności w prawdziwym znaczeniu. Wszystko upodabnia i czyni na swoją chorą modłę. Rzeczywistość staje się bezpłodna i zaprogramowana na schemat. Ten schemat staje się stylem tak zwanego życia, które w swojej istocie jest śmiercią i ucieczką przed nieprzewidywalnością i magią, która jest prawdziwym językiem Wszechświata, bowiem w obecnej formie jesteśmy jedynie replikami ludzkich istot skazanymi wyrokiem Ignorancji na ciągłe powtórzenie. Inkarnacyjny Bęben Maszyny Losującej, który wypluwa nas w Chaotyczną Otchłań Warunku, gdzie bez ustanku szukamy i gonimy za Niemożliwym. Mało kto się orientuje, że w istocie Odpuszczenie jest Kluczem do Wyzwolenia, pozwolić by to wszystko działo się bez naszego udziału – bez tak i nie, bez 0 i 1.

Cały pro­blem po­wstał w mo­men­cie, gdy czło­wiek zde­cy­do­wał, że wszech­świat zo­stał stwo­rzony dla jego wy­łącz­nej przy­jem­no­ści. Na­rzu­ci­li­śmy na­tu­rze po­ję­cie ewo­lu­cji i roz­woju. Nasz umysł, bo nie ma jed­nost­ko­wych umy­słów, tylko umysł, który jest zbio­rem ca­łej wie­dzy i do­świad­czeń czło­wieka, stwo­rzył po­ję­cie psy­chiki i ewo­lu­cji. Roz­wi­jają się tylko tech­no­lo­gie, pod­czas gdy my jako ga­tu­nek zbli­żamy się do cał­ko­wi­tego znisz­cze­nia nas i świata. Wszystko co znaj­duje się w świa­do­mo­ści czło­wieka pcha cały świat, który na­tura pra­co­wi­cie stwo­rzyła, w kie­runku znisz­cze­nia. Nie na­stą­piły zmiany ja­ko­ściowe w my­śle­niu czło­wieka. Tak samo czu­jemy się za­gro­żeni przez na­szych są­sia­dów, jak ja­ski­niowcy w sto­sunku do swo­ich. Je­dyną rze­czą, która się zmie­niła, jest na­sza umie­jęt­ność nisz­cze­nia na­szego są­siada i jego wła­sno­ści. Prze­moc jest in­te­gralną czę­ścią pro­cesu ewo­lu­cyj­nego. Prze­moc jest nie­zbędna do prze­ży­cia ży­ją­cego or­ga­ni­zmu. Nie mo­żesz po­tę­piać bomby wo­do­ro­wej, po­nie­waż jest ona roz­sze­rze­niem po­li­cjanta i two­jego pra­gnie­nia by­cia chro­nio­nym. Gdzie na­kre­ślisz li­nię? Nie mo­żesz. Nie mamy moż­li­wo­ści od­wró­ce­nia ca­łej sprawy.

U. G. Krishnamurti

Kiedy odpuszczasz całe to Zaprogramowane Pole staje się jedynie przejawem Potencjału – Bogactwem Wizji czymś co nie może cię już wikłać w swoją grę, bowiem wiesz, że jest to coś pozbawione realności – jest ciągłą i nieprzerwaną zmianą opartą na dychotomii potwierdzenia i zaprzeczenia, co generuje potrzebne do tego wszystkiego Napięcie. Kiedy je uwalniasz w sobie odkrywasz nieskończony potencjał energii, który staje się Samowyzwoleniem – ścieżką poza wysiłkiem i dyscypliną, poza osiąganiem. Kiedy coś „osiągasz” wówczas musisz to „utrzymać” – dlatego tak zwany w tym świecie „sukces” jest absurdem – ponieważ czego byś nie osiągnął i tak to stracisz. To absolutnie pewne, ponieważ tam gdzie jest wysiłek jest chcenie, a tam gdzie jest chcenie jest brak, a tam gdzie jest brak nie istnieje stan szczęścia. Stan Szczęścia jest poza wysiłkiem i poza osiąganiem, nie jest wynikiem żadnego działania – prawie nikt tego tutaj nie rozumie dlatego ten świat jest Absurdem. Wszystko jest tylko na chwilę – taki jest rzeczywisty stan jednak my wciąż wierzymy że możemy osiągnąć coś trwałego dla czegoś co z samej swojej natury jest fundamentalną iluzją, która dzieli nas na grupę kontrolną i eksperyment czyli „władców” i „poddanych”. Tak naprawdę jest to co najwyżej śmiechu warte. 

Nie­ustanne pra­gnie­nie do­świad­czeń składa się na twoją „te­raź­niej­szość”, która jest zro­dzona z prze­szło­ści. Patrz. Tu przed tobą jest mi­kro­fon. Pa­trzysz na niego. Czy moż­liwe jest, że­byś pa­trzył na niego bez słowa „mi­kro­fon”? Na­rzę­dzie, któ­rego uży­wasz do pa­trze­nia i do­świad­cza­nia mi­kro­fonu, jest prze­szło­ścią, twoją prze­szło­ścią. Je­żeli to się do­strzeże, przy­szłość nie ist­nieje wcale. Je­dy­nym „miej­scem”, gdzie może po­ja­wić się przy­szłość, jest chwila te­raź­niej­sza. Nie­stety, to co działa w chwili te­raź­niej­szej, jest prze­szło­ścią.

Twoja prze­szłość two­rzy twoją przy­szłość w prze­szło­ści by­łeś szczę­śliwy lub nie­szczę­śliwy, głupi lub mą­dry, w przy­szło­ści bę­dziesz prze­ci­wień­stwem tego. Wtedy przy­szłość nie może się ni­czym róż­nić od prze­szło­ści. Kiedy prze­szłość nie działa, w ogóle nie ma „te­raź­niej­szo­ści” bo to co na­zy­wasz „te­raź­niej­szo­ścią” jest prze­szło­ścią po­wta­rza­jącą sie­bie. W praw­dzi­wym sta­nie „tu i te­raz” nie działa prze­szłość, a za­tem i przy­szłość. Nie wiem czy mnie ro­zu­miesz…. Je­dy­nym spo­so­bem na prze­trwa­nie prze­szło­ści i pod­trzy­my­wa­nie swo­jej cią­gło­ści jest nie­ustanne żą­da­nie do­świad­cza­nia w kółko tej sa­mej rze­czy. Dla­tego ży­cie stało się nudne. Ży­cie stało się nudne, po­nie­waż zro­bi­li­śmy z niego po­wta­rzalną rzecz. Więc, to co omył­kowo na­zy­wamy „te­raź­niej­szo­ścią”, jest w rze­czy­wi­sto­ści po­wta­rza­jącą się prze­szło­ścią pro­jek­tu­jącą fik­cyjną przy­szłość. Twoje cele, twoje po­szu­ki­wa­nia, twoje aspi­ra­cje są ma­te­ria­łem w tej for­mie.

U. G. Krishnamurti

Dualistyczna projekcja jest wojną proxy. „Dobro – Bóg” walczy ze „Złem – Diabłem” poprzez nasze ciała, energię i umysły. Grupa Kontrolna jest świadoma tej fundamentalnej i głęboko zaprogramowanej fiksacji – używa tego przez cały czas swojego panowania. To tworzy posłuszeństwo ponieważ zawsze czekasz na ostateczny wynik, który w codzienności nigdy się nie zgadza i zaprogramowany tak umysł w ogóle tego nie zauważa, ponieważ ma naturę dysocjacji – działa w ciągłym wyparciu i zaprzeczeniu, bowiem nie możesz w kategoriach „dobra” wyjaśnić pochodzenia tego świata kiedy jesteś naprawdę Przytomny. Przytomność to stan poza Hipnozą Programów Mózgogłowia, po prostu widzisz wszystkie te mechanizmy manipulacji i kontroli, ponieważ zaczynasz być świadomy samego siebie i tego w jaki sposób ty sam zostałeś „stworzony” przez Maszynę. Widzisz Prawdę, która Boli. Jednak ten Ból jest innej natury, jest drogą przebudzenia ze Snu, jest czymś koniecznym kiedy śpisz i ma określoną funkcję i rolę. Otwiera nasze Serce i ukazuje nam, że wszystkie istoty rodzą się bezbronne skazane wyrokiem swoich własnych działań na ten właśnie Ból, który jest przeciwieństwem Pustej Obietnicy „szczęścia” i ma prawdziwy potencjał wyzwolenia. Dlatego zawsze Prawdziwa Droga ma bardzo mało adeptów, ponieważ jest w jawnej sprzeczności z „Obietnicą” w zamian za posłuszeństwo i bezmyślność. Prawdziwa Droga oznacza Przebudzoną ze snu Świadomość, która przestaje mamić i uciekać przed tym Bólem, ponieważ ten Ból w swojej esencji jest Mądrością, która rodzi bezgraniczne Współczucie wobec wszystkich i wszystkiego co cierpi. To w tym miejscu rodzi się Soter – Istota, która z własnej woli wraca w Warunek by pracować na rzecz wyzwolenia dla wszystkich bez wyjątku. 

Grupy Kontrolne od początku czasu tworzą tak zwane Systemy Zarządzania. Wielki Mroczny Porządek zainstalowany na modułach nieświadomości i strachu. Wiedza o naturze Ducha zostaje przywłaszczona i ukryta przez Czarnych Magów, a w zamian tego dostajemy systemy wierzeń i doktryny, których rolą jest uwięzienie nas na prymitywnym poziomie mechanicznej percepcji i naiwnej religijności obliczonej na zysk w postaci uległości. Jak głęboko trzeba być zamroczonym by nie widzieć czym w rzeczywistości obecnie są te wszystkie struktury oparte na skrajnej formie materializmu i pożądania. Kim są ci kapłani przebrani w te wszystkie uniformy przepychu i absurdalne insygnia urojonej władzy, które wciąż jeszcze mają moc hipnotyzowania zaprogramowanych tłumów, żeby nie widzieć, że w tym wszystkim króluje nicość. 

Dlatego przyjdzie dużo Bólu. 

To jest nieuniknione, ponieważ człowiek musi zrozumieć co ze sobą zrobił i na co pozwolił w wyniku oddania własnej wolności i wyparcia Ducha. Musi odkryć prawdę o wszystkich tych Obietnicach i ujrzeć prawdziwe oblicza swoich „autorytetów” i „mistrzów”. To wszystko jest przed nami – i to jest prawdziwą „apokalipsą” – Ujawnieniem. 

Na przysłowiowy koniec:

Sprze­dają ci du­chowe „ta­bletki”, du­chową mor­finę. Bie­rzesz ten nar­ko­tyk i idziesz spać. Ostat­nio na­ukowcy udo­sko­na­lili ta­bletki na wy­wo­ła­nie przy­jem­no­ści, za­żyć je jest znacz­nie ła­twiej. Ni­gdy nie ude­rza cię to, że Bóg i oświe­ce­nie, o które za­bie­gasz, są po pro­stu naj­wspa­nial­szymi przy­jem­no­ściami, które po­nadto wy­na­la­złeś, żeby uwol­nić się z bo­le­snego stanu, w któ­rym cią­gle prze­by­wasz. Twój bo­le­sny, neu­ro­tyczny stan jest spo­wo­do­wany pra­gnie­niem uzy­ska­nia dwóch sprzecz­nych rze­czy jed­no­cze­śnie.

U. G. Krishnamurti